You are here

T2

Please add a search word

T= Testimonium  F= Fragmentum  E=  Επιγραφή / Inscription

Athen. 9, 387f
  1. Vid et Athen. 6, 272b (infra F59.5) Ἴστρος ὁ Καλλιμάχειος, cf. Plut. Aet. Gr. 43, 301d (infra F58b.4) Ἴστρος δὲ ὁ Ἀλεξανδρεύς.


  2. [Vid. FGrH 334 T 6; Athen. edd.]
Ἀθήν. 9, 387f

Ὁ Πολέμων ὁ περιηγητὴς (3/2 αἰ. π.Χ.) τὸν Ἴστρο τὸν Καλ-

λιμάχειο συγγρα­φέα καταπόντιζε (δηλ. θεωροῦσε ὅτι ἦταν

ἄξιος νὰ πνιγῆ) στὸν ὁμώνυμο ποταμό.

Σχόλια: 

1. Πολέμων ὁ περιηγητὴς: κατὰ τὴ Σοῦδ. σ.λ. (βλ. καὶ ἀνωτ. 14 F3a σχόλ. σ.στ. 5 σ.λ. Πολέμων, ὅπου καὶ περισσότερα), Εὐηγέτου, Ἰλιεύς, κῴμης γλυκείας ὄνομα, Ἀθήνησι δὲ πολιτογραφηθείς· διὸ ἐπεγράφετο Ἑλλαδικός· ὁ κληθεὶς Περιηγητής, ἱστορικός. γέγονε δὲ κατὰ Πτολεμαῖον τὸν Ἐπιφανῆ [ὁ Ε΄, 210-180 π.Χ., στὸν θρόνο ἀπὸ τὸ 205/4]. κατὰ δὲ Ἀσκληπιάδην τὸν Μυρλεανόν [1ος αἰ. π.Χ. περίπου] συνεχρόνισεν Ἀριστοφάνει τῷ γραμματικῷ [περ. 287-180 π.Χ.] καὶ διήκουσε καὶ τοῦ Ῥοδίου Παναιτίου [2ος αἰ. π.Χ.]. ἔγραψε Περιήγησιν Ἰλίου (...) καὶ ἄλλα πλεῖστα· ἐν οἷς καὶ Κοσμικὴν περιήγησιν ἤτοι Γεωγραφίαν· ὀνομαστὸ εἶναι τὸ ἔργο του Περὶ τῶν κατὰ πόλεις ἐπιγραμμάτων (Ἀθήν. 10, 436d), καὶ τὸ Πρὸς Τίμαιον (Ἀθήν. 3, 81f καὶ 109a· πβ. καὶ τὸ τοῦ Ἴστρου ἀπόσπ. 59 [Ἀθήν. 6, 272a-b: βλ. κατωτ.] ὁ Ἐπιτίμαιος), βλ. καὶ Lesky ΙΑΕΛ51 1070-71). Ἡ πολεμική του ἐναντίον τοῦ Τίμαιου, ὅπως καὶ αὐτὴ ἐναντίον τοῦ –ἐπίσης μαθητῆ τοῦ Καλλίμαχου– Ἐρατοσθένη (βλ. OCD2 σ.λ. Πολέμων 3.) θυμίζει τὴν ἐδῶ, ἐναντίον τοῦ Ἴστρου (γιὰ τὸ ἐδῶ λογοπαίγνιο βλ. ἀνωτ. Τ1 σχόλ. σ.στ. 1 καὶ κατωτ σχόλ. σ.στ. 2-3, πβ. 11 Ε29 μὲ σχόλ.). Ἡ χρονολόγηση τοῦ Πολέμωνα στὰ τέλη τοῦ 3ου καὶ τὸ α΄ ἥμισυ τοῦ 2ου αἰ. π.Χ. (ἀκμὴ περὶ τὸ 190 π.Χ.: OCD2 ὅ.π.) σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴν πολεμική του ἐναντίον τοῦ Ἴστρου –καὶ τοῦ Ἐρατοσθένη- δίνει ἄλλη μιὰ βάση γιὰ τὴ χρονολόγηση τοῦ Καλλιμάχειου συγγραφέα (βλ. καὶ Vossii HistGr23 119 κἑ., καὶ κατωτ. Τ3 σχόλ. σ.στ. 2).

2-3. εἰς τὸν ὁμώνυμον κατεπόντου ποταμόν: στὸν Ἴστρον τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων, τὸν Κάτω Δούναβη (βλ. χαρακτηριστικὰ Ἀππ. Ἰλλυρ. 65.8 Δακῶν καὶ Βαστερνῶν ... οἳ πέραν εἰσὶ τοῦ Ἴστρου, λεγομένου μὲν ἐνταῦθα Δανουβίου, γιγνομένου δὲ μετ' ὀλίγον Ἴστρου), ὅπου καὶ ἡ Ἰστρία· μνημονεύεται ἤδη στὸν Ἡσ. Θεογ. 339 (βλ. καὶ σχόλ. West4), ἀλλ' ἡ πρώτη περιγραφή του ἀπαντᾶ στὸν Ἡρόδ. 2.33 (ἀρξάμενος ἐκ Κελτῶν καὶ Πυρήνης πόλιος μέσων σχίζων τὴν Εὐρώπην ... τελευτᾷ δὲ ὁ Ἴστρος ἐς θάλασσαν ῥέων τὴν τοῦ Εὐξείνου πόντου διὰ πάσης Εὐρώπης, τῇ Ἰστρίην οἱ Μιλησίων οἰκέουσι ἄποικοι κ.λπ.) καὶ 4.47-50 (ὅπου χαρακτηρίζεται μέγιστος ποταμῶν πάντων τῶν ἡμεῖς ἴδμεν, βλ. καὶ 4.99, καὶ σχόλ. How – Wells5)· ἡ ταύτιση τοῦ Ἴστρου μὲ τὸν Danuvium ἀπαντᾶ γιὰ πρώτη φορὰ στὸν Σαλλούστιο (ἀπόσπ. 3.79 Μ.)· (βλ. RE6 καὶ OCD2 σ.λλ.). Τὸ κατεπόντου (καταποντόω = καταποντίζω, Ἡρόδ. 1.165 καὶ κυρίως 4.154 [ὅπου μνημονεύονται Θηραῖοι καὶ Κυρηναῖοι, ὁ Βάττος, ὁ Θεμίσων ὁ Θηβαῖος καὶ ὁ Ἐτέαρχος] ἀγαγών οἱ παραδιδοῖ τὴν ἑωυτοῦ θυγατέρα καὶ ταύτην ἐκέλευε καταποντῶσαι ἀπαγαγόντα, κ.ἀ.)· τὸ ρῆμα –καὶ ἡ πολεμικὴ γενικὰ τοῦ Πολέμωνα– δείχνει καὶ πῶς ἀντιμετωπιζόταν ἤδη τὸ ἔργο τοῦ Πάφιου συγγραφέα (ἐνῶ μεταγενέστεροι συγγραφεῖς ὅπως ὁ Ἀθήν. καὶ ὁ Ἕρμιππ. φαίνεται νὰ τὸ ἔχουν σὲ ὑπόληψη μεγάλη)· νὰ ἀναφερόταν ἡ κριτικὴ τοῦ Πολέμωνα στὸ ποιητικὸ ἔργο τοῦ Ἴστρου, ἀπὸ τὸ ὁποῖο δὲν ἔχει σωθῆ κανένα ἀπόσπ. (γεγονὸς ποὺ πιθανῶς ἀποτελεῖ ἔνδειξη γιὰ τὴν ποιότητά του), δὲν πρέπει νὰ ἀποκλειστῆ, ὅπως δὲν μπορεῖ νὰ ἀποκλειστεῖ ἡ πιθανότητα νὰ ὑπῆρχε ἰδιαίτερο ἔργο τοῦ Πολέμωνα γιὰ τὸν Ἴστρο (βλ. σχετικὰ RE6 σ.λ. Polemon [Deichgräber7], Müller FHG8 III. 131 [ὅπου παραπομπὴ στὸν Preller9], Susemihl GGLA10 Ι. 671 σημ. 158).

  1. Lesky, A. (1981), Ἱστορία τῆς Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Λογοτεχνίας, 5th ed., Θεσσαλονίκη .
  2. Hammond, N G L. & Scullard H H. (1970 [1992]), The Oxford Classical Dictionary, Oxford.a↑ b↑ c↑
  3. Vossius, G. H. (1651), De Historicis Graecis (Libri IV), Leiden.
  4. West, M L. (1971-1972), Iambi et Elegi Graeci, Vols. I-II, Loeb Classical Library Oxford - New York .
  5. How, W. W. & Wells J. (1936), A Commentary on Herodotus, Oxford.
  6. von Pauly, A F., Wissowa G., Kroll W., Mittelhaus K. & Furchtegott Ziegler K J. (1893-1980), Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft, Stuttgart .a↑ b↑
  7. Deichgräber, K. (1965), Die griechische Empirikerschule (Sammlung der Fragmente und Darstellung der Lehre), Berlin / Zürich.
  8. Müller, K. & Müller T. (1841-1872), Fragmenta Historicorum Graecorum, Vols. I-V, Paris.
  9. Preller, L. (1838), Polemonis Periegetae Fragmenta, Leipzig.
  10. Susemihl, F. (1892), Geschichte der griechischen Literatur in der Alexandrinerzeit, Vols. I-II, Leipzig.