You are here

F10

Please add a search word

T= Testimonium  F= Fragmentum  E=  Επιγραφή / Inscription

Athen. 13, 556f-557a

Πολυγύναιος δ' ἐγένετο καὶ Αἰγεύς (...). Θησεὺς δὲ Ἑλένην

ἁρπάσας ἑξῆς καὶ Ἀριάδνην ἥρπασεν. Ἴστρος γοῦν ἐν τῆι

τεσσαρεσκαιδεκάτηι τῶν Ἀττικῶν καταλέγων τὰς τοῦ Θη-

σέως γενομένας γυναῖκάς  φησιν τὰς μὲν αὐτῶν 1{ἐξ ἔρωτος}

  γεγενῆσθαι {, τὰς δ'} ἐξ ἁρπαγῆς, ἄλλας δ' ἐκ νομίμων γάμων·

ἐξ ἁρπαγῆς μὲν Ἑλένην, Ἀριάδνην, Ἱππολύτην καὶ2 τὰς Κερ-

κύονος καὶ Σίνιδος3 θυγατέρας, νομίμως δ' αὐτὸν γῆμαι 4Μελί-

βοιαν τὴν Αἴαντος μητέρα. Ἡσίοδος δέ φησιν (fr. 130 Rzach:

147 [cf. 298] M.–W.) καὶ Ἵππην5 καὶ Αἴγλην, δι' ἣν καὶ τοὺς πρὸς

Ἀριάδνην ὅρκους παρέβη, ὥς φησι Κέρκωψ. Φερεκύδης δὲ

(3 F 153 J.) προστίθησι καὶ Φερέβοιαν. πρὸ δὲ τῆς Ἑλένης καὶ

ἐκ Τροιζῆνος6 ἥρπασεν Ἀναξώ, μετὰ δὲ τὴν Ἱππολύτην Φαί-

δραν ἔσχεν.

  1. 4-5 ἐξ ἔρωτος et τὰς δ' (sed [τὰς δ' ἐξ ἁρπαγῆς] 3 F 153) del. Jac. (334 F 10), et dubit. Voskos
  2. 6 ‹καὶ› Ἀριάδνην, ‹ἐκ δ' ἔρωτος› Ἱππολύτην scribendum esse putat Meineke (adnot. in loc. [IV. 256], addens: «Male edidi Ἐλένην, ἐξ ἔρωτος δ' Ἀριάδνην»); acc. Kaibel coll. Plut. Thes. 29.1-2 et Comp. Thes. et Rom. 6.1) (addens: «Ister quas amore duxerit Theseus uxores narrare omisit, nisi huc spectat Aegle mentio, cf. Hesiodi fr. 130 Rz et Wellmann de Istro p. 20»)
  3. 7 Σίνιδος Musurus: εινιδος codd.
  4. 7-8 Περίβοιαν Plut. (Thes. 29.2)
  5. 9 Ἵππην codd., prob. plerique: Ἰόπην Barrett (Ἰόπην τὴν Ἰφικλέους Plut. [loc. cit.])
  6. 12 Τροιζῆνος Jahn, prob. plerique; Τροιζηνίας Meursius: Τροίας codd., prob. Meineke.
Ἀθήν. 13, 556f-557a

Μὲ πολλὲς γυναῖκες ἦταν καὶ ὁ Αἰγέας (...). Κι ὁ Θησέας ἀφοῦ

ἅρπαξε τὴν Ἑλένη στὴ συνέχεια ἅρπαξε καὶ τὴν Ἀριάδνη. Ὁ Ἴ-

στρος μάλιστα στὸ δέκατο τέταρτο βιβλίο τῶν Ἀττικῶν ἀπα-

ριθμώντας τὶς γυναῖκες ποὺ πέρασαν ἀπ' τὴ ζωὴ τοῦ Θησέα λέει ὅτι

ἄλλες ἀπὸ αὐτὲς [ἀπὸ ἔρωτα] ἀπέκτησε [κι ἄλλες] ἀπὸ ἁρπαγὴ κι

ἄλλες ἀπὸ νόμιμους γάμους· ἀπὸ ἁρπαγὴ (λέει ὅτι ἀπέκτησε) τὴν

Ἑλένη, τὴν Ἀριάδνη, τὴν Ἱππολύτη καὶ τὶς κόρες τοῦ Κερκύονα καὶ

τοῦ Σίνη, καὶ νυμφεύτηκε νόμιμα τὴ Μελίβοια τὴ μάνα τοῦ Αἴαντα.

Ὁ δὲ Ἡσίοδος (ἀπόσπ. 130 Rzach: 147 [πβ. 298] M.–W.) ἀναφέρει

καὶ τὴν Ἵππη καὶ τὴν Αἴγλη, μὲ τὴν ὁποία καὶ παρέβη τοὺς ὅρκους

πρὸς τὴν Ἀριάδνη, ὅπως λέει ὁ Κέρκωψ (ὁ Μιλήσιος, 6ος αἰ. π.Χ.;).

Ὁ Φερεκύδης (6ος αἰ. π.Χ.) προσθέτει καὶ τὴ Φερέβοια. Πρὶν ἀπὸ

τὴν Ἑλένη ἅρπαξε καὶ τὴν Ἀναξὼ ἀπὸ τὴν Τροιζήνα, ἐνῶ μετὰ τὴν

Ἱππολύτη ἔκανε δική του τὴ Φαίδρα.

Σχόλια: 

10.Ἴστρος στὸ ιδ΄ βιβλίο τῶν Ἀττικῶν του, καταλέγων τὰς τοῦ Θησέως γενομένας γυναῖκας –κατὰ τὸν Ἀθήν. (13, 557a, βλ. καὶ ΕλλΜ 3. 54 κἑ.)– τὶς διακρίνει σὲ ἐξ ἁρπαγῆς καὶ ἐκ νομίμων γάμων (γιὰ τὰ προβλήματα ποὺ ἐγείρει ἡ κακὴ παράδοση τοῦ κειμένου βλ. ἀνωτ. κριτ. ὑπόμν. καὶ σημ. σ' αὐτό), τὸν ἀκολουθεῖ δὲ στενὰ ὁ Πλούταρχος (Θησ. 29 καὶ Σύγκρ. Θησ. καὶ Ῥωμ. 6.1, βλ. καὶ Jacoby 635), ὥστε νὰ προκύπτει ἀβίαστα τὸ συμπέρασμα ὅτι ὁ κατάλογος τοῦ Πλούτ. προέρχεται ἀπὸ τὸν Ἴστρο (ὅ.π. 635/511-12 [μὲ συζήτηση τοῦ ὅλου θέματος, παραπομπὲς καὶ βιβλιογραφία], καὶ ἀνωτ. σχόλ. στὸ F7, ὅπου καὶ ἀναφορὰ στὴ σχέση Θησέως – Ἀριάδνης: βλ. ἀναλυτικὰ κατωτ. 30 F1 μὲ σχόλ., πβ. ΑΚυΓ 1/1β´ 3 *F20 μὲ σχόλια). Ἀξιοσημείωτες εἶναι καὶ οἱ παρατηρήσεις τοῦ Jacoby (635/512, σημ. 6) ὅτι "perhaps Athenaios gives merely the index or the introduction to the relevant section(s) in the Attica" καὶ ὅτι "We may form an idea of the individual treatment of the cases from the chapters in which Plutarch narrates the story of Ariadne and the rape of Helen; but surely I.s account was much fuller and more learned"· γενικά, οἱ σωζόμενες μαρτυρίες ὑποδηλώνουν πὼς ὁ Ἴστρος ἀσχολήθηκε ἰδιαίτερα μὲ τοὺς μύθους γιὰ τὸν Θησέα· κι ἡ εὐρύτατη ἐπίδρασή του στὸν Πλούταρχο δείχνει πὼς τὸ ἔργο τοῦ Καλλιμάχειου συγγραφέα δὲν ἦταν εὐκαταφρόνητο. (Γιὰ τὴν Αἴθρα βλ. καὶ ἀνωτ. F7 (σελ. 542) καὶ 13 F2 σχόλ. σ.στ. 1-3, γιὰ τὸν Θησέα Harrison ΔΗρ 79 κἑ. καὶ Kearns AttH 168-69).