You are here

F41a

Please add a search word

T= Testimonium  F= Fragmentum  E=  Επιγραφή / Inscription

Schol. Pind. Ol. 6.55a
  1. 3 τὴν Α, scr. Drachmann (sed «prave» adnot.), Jac.: φασὶν εἶναι Boeckh
  2. 4 Ἠλιδίας Drachmann: ἤλιδος Schol. 55b; ἠλιαίας Α ‖
  3. παρατίθεται Boeckh: παρατιθέναι Α
  4. 7 Φαισάνης Boeckh: φαισάρης Α.
Σχόλ. Πινδ. Ὀλ. 6.55a

ὁ ὁποῖος (δηλ. ὁ Αἴπυτος ὁ γιὸς τοῦ Ἔλατου) ἀνδρῶν Ἀρκάδων

(δηλ. ἦταν βασιλιὰς στὴ Φαισάνη, καὶ τοῦ 'λαχε νὰ κατοικεῖ τὸν

Ἀλφειό)· ὁ Δίδυμος (1ος αἰ. π.Χ.) λέει πὼς ὅλοι οἱ ὑπομνηματιστὲς

τὴ Φαισάνη τὴν πόλη τῆς Ἀρκαδίας (δη..λ. ἐννοοῦν)· ὁ ἴδιος ὅμως

λέει ὅτι εἶναι τῆς Ἤλιδας, καὶ παραθέτει τὴν ἀφήγηση τοῦ Ἴ-

στρου στὸ ε΄ βιβλίο τῶν Ἠλιακῶν. εἴτε λοιπὸν ψεύδεται ὁ

Πίνδαρος ἢ ἐπειδὴ ἡ Πίσα ἀνῆκε κάποτε στοὺς Ἀρκάδες λέει

πὼς ἦταν βασιλιὰς τῆς Φαισάνης ὁ Αἴπυτος.


[Ἀξιοσημείωτο εἶναι τὸ ὅτι ὁ ἀρχ. σχολιαστὴς παίρνει τὸ μέρος τοῦ Ἴστρου κι ὄχι τοῦ Πινδάρου. Βλ. καὶ κατωτ. F49.]

Σχόλια: 

41. Ἀπὸ τὰ Σχόλ. Πινδ. τὰ δύο ἀποσπ., ἐμφανίζουν ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον τόσο γιὰ τοὺς θιγόμενους μύθους (Κρόνιος Πέλοψ, Τάνταλος, Αἴπυτος κ.λπ.: βλ. ΕλλΜ1 3. 233 κἑ. [κ.ἀ.: Πίν. σ.λλ.], καὶ βιβλιογραφία στὴ σελ. 359) καὶ τὴν ἀναφορὰ στὴν πόλη Φαισάναν καὶ τὸ Κρόνιον ὄρος (βλ. καὶ Παυσ. 6.20.1 κἑ. μὲ σημ. Παπα­χατζῆ [Παυσ.2 3. 371 κἑ.] στὸ χωρίο), ὅσο καὶ γιὰ τὴν παρατήρηση τοῦ ἀρχ. σχολι­αστῆ, ποὺ παίρνοντας –ὅπως καὶ ὁ Δίδυμος (βλ. Lesky ΙΑΕΛ53 129 [κ.ἀ.: βλ. Πίν.] καὶ 1081, East. – Knox ΙΑΕΛ44 60 [διάβαζε: π.Χ., ἀντὶ «μ.Χ.»] καὶ 836 κυρίως, κ.ἄ.)– τὸ μέρος τοῦ Ἴστρου σημειώνει: ἤτοι οὖν Πίνδαρος ψεύδεται ἢ διὰ τὸ τὴν Πίσαν ὑπὸ τοῖς Ἀρκάσι ποτὲ γενέσθαι βασιλεύειν φησὶ τῆς Φαισάνης τὸν Αἴπυτον. Στὸν Αἴπυ­τον (Β 604 Αἰπύτιον παρὰ τύμβον, βλ. σχόλ. Kirk ad loc. στὸ CIl5 Ι. 217) ἀναφέρεται ἤδη ὁ Ὅμηρος, καὶ ὁ Παυσ. 8.16.1-3 μὲ ἰδιαίτερη ἀναφορὰ στὸν τάφο του (τὸν δὲ τοῦ Αἰπύτου τάφον σπουδῇ ἐθεασάμην, ὅτι ἐν τοῖς εἰς τοὺς Ἀρκάδας ἔπεσιν ἔσχεν Ὅμηρος λόγον τοῦ Αἰπύτου μνήματος κ.λπ.), γιὰ τὸν ὁποῖο, κατὰ τὸν Jacoby6 (649, βλ. καὶ τὴ μνημονευόμενη σχετικὴ μὲ τὸ ἀπόσπ. βιβλιογραφία), ἔκανε ἀναμφίβολα λόγο καὶ ὁ Ἴστρος (ἴσως καὶ ὁ Ἐχεφυλλίδας: βλ. καὶ ἑπόμ. ἀπόσπ.).

  1. Κακριδῆς, Ἰ. Θ. (1986), Ελληνική Μυθολογία, Αθήνα .
  2. Παπαχατζής, Ν. Δ. (1974-1981), Παυσανίου Ἑλλάδος περιήγησις: (1.) Ἀττικά, (2.) Κορινθιακὰ καὶ Λακωνικά, (3.) Μεσσηνιακὰ καὶ Ἠλειακά, (4.) Ἀχαϊκὰ καὶ Ἀρκαδικά, (5.) Φωκικὰ καὶ Βοιωτικά, Vols. 1-5, Ἀθήνα .
  3. Lesky, A. (1981), Ἱστορία τῆς Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Λογοτεχνίας, 5th ed., Θεσσαλονίκη .
  4. Easterling, P. E. & Knox B. M. W. (2000), Ιστορία της Αρχαίας Ελληνικής Λογοτεχνίας, μτφρ. Κονομή, Ν., Γρίμπα Χρ, Κονομή Μ. & Στεφανή Α. Ἀθήνα.
  5. Kirk, G. S. & Kirk G. S. (1985), The Iliad: A Commentary, Vol. I: books 1-4, Cambridge.
  6. Jacoby, F. (1949), Atthis: The Local Chronicles of Ancient Athens, Oxford .