You are here

F3

Please add a search word

T= Testimonium  F= Fragmentum  E=  Επιγραφή / Inscription

Harpocr. s.v. Θεοίνια
  1. Cf. Phot. (II. 290 no. 90 Theodoridis) et Sud. (ex Harpocr. Epit.) s.v. Θεοίνιον (Θεοίνια Sud. A)· τὰ (...) ΔιονύσιαΘέοινον ἔλεγον.
  2. 1 Θεοίνια (ex. Sud. A) Bekker Mü. (fr. 5), prob. Conomis (vid. et Klio 39 [1961] 123, cf. Phot. s.v. 90 Θεοίνιον [Harp. Epit.]· τὰ κατὰ δήμους Διονύσια ἐλέγοντο etc., sed 91 Θεοίνιον· ἱερὸν Διονύσου ἀφ' οὗ καὶ γένος [Theodoridis] et Etym. M. Θεοίνιον· ἱερὸν Διονύσου; cf. etiam Demosth. 59.78, al.); Θεοίνιον codd., def. Sauppe coll. Phot. s.v., prob. Blass Jac.: Θέοινον Bernhardy (cf. Tzetz. Lycophr. 1247 s.v. Θέοινος: Aesch. infra); θέοινον Keaney
  3. 3 γεννηταὶ v.l. (gz) Phot. ‖
  4. ἀπέθυον Epit. (phot., Sud.), fort. recte ("richtig?" Jac.).
Ἁρποκρ. σ.λ. Θεοίνια

Θεοίνια· ὁ Λυκοῦργος (390-322 π.Χ.) στὸ ἔργο του γιὰ τὴ διαμάχη

τῶν Κροκωνιδῶν μὲ τοὺς Κοιρωνίδες (Περὶ τῆς ἱερωσύνης ἢ Κρο-

κωνιδῶν διαδικασία πρὸς Κοιρωνίδας, ἀπόσπ. 52. [VII.3] Κονομῆς).

Τὰ Διονύσια ποὺ γιορτάζονταν στοὺς δήμους ὀνομάζονταν Θεοί-

νια, στὰ ὁποῖα οἱ «γεννῆτες» (τοῦ ἴδιου γένους) ἔκαναν πρόσθετες

θυσίες (πρόσφεραν θυσίες τὶς ὁποῖες ἔταξαν;), γιατὶ τὸν Διόνυσο

τὸν ἔλεγαν Θέοινο, ὅπως μαρτυρεῖ ὁ Αἰσχύλος (ἀπόσπ. 382 R.)

καὶ ὁ Ἴστρος στὸ πρῶτο βιβλίο τῶν Συναγωγῶν.

Σχόλια: 

3. Τὸ ἀπόσπ., ὅπως παρατηρεῖ ὁ Jacoby1 (629, πβ. 505 σημ. 3), προέρχεται ἴσως ἀπὸ τὰ ἴδια μὲ τὸ ἀνωτ. F2 συμφραζόμενα, ὅπου ὁ Ἴστρος ἀναφερόταν στὴν παλιὰ διαίρεση τῶν ἀνθρώπων σὲ φρατρίες καὶ φυλές· ἀπὸ τὰ ἴδια συμφραζόμενα φαίνεται νὰ προέρχεται καὶ τὸ F15 περὶ Κροκωνιδῶν καὶ Κοιρωνιδῶν (πβ. Jacoby1 639), στοὺς ὁποίους πιθανὸν ἀναφέρεται τὸ ἐδῶ γεννῆται (στ. 3). Τὰ Θεοίνια (γιὰ τὴ γραφὴ βλ. ἀνωτ. κριτ. ὑπόμν., μὲ τὴ σχετικὴ σημ.) συνδέονται μὲ τὰ Ἀπατούρια μέσω τοῦ Διονύσου (βλ. RE2 σ.λ. Apaturia 2.[J. Toepffer], στήλη 2675). Οἱ πληροφορίες μας γιὰ τὴ γιορτὴ εἶναι φτωχικές (Jacoby1 629 [628 κἑ. μὲ παραπομπὲς καὶ βιβλιογραφία], βλ. καὶ Kearns AttH3 78 καὶ Eug. Vanderpool, "The Genos Theoinidae honors a priestess of Nymphe"4, AJPh 100 [1979] 213-16), μολονότι δύσκολα μποροῦμε νὰ ὑποθέσουμε ὅτι δὲν προκάλεσε τὸ ἐνδιαφέρον τῶν Ἀτθιδογράφων)· τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ Ἁρποκρ. φαίνεται νὰ στηρίζεται στὸν Ἴστρο (ἀπὸ τὸν ὁποῖο πιθανῶς ἀντλεῖ καὶ τὴν ἀναφορὰ στὸν Αἰσχύλο) δείχνει τὴν εὐρύτητα τῆς ἐπίδρασής του.

  1. Jacoby, F. (1949), Atthis: The Local Chronicles of Ancient Athens, Oxford .a↑ b↑ c↑
  2. von Pauly, A F., Wissowa G., Kroll W., Mittelhaus K. & Furchtegott Ziegler K J. (1893-1980), Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft, Stuttgart .
  3. Kearns, E. (1989), The Heroes of Attica, Bulletin Supplement,57 London.
  4. Vanderpool, E. (1979), The Genos Theoinidae honors a pristess of Nymphae , AJPh 100: 213-216.