You are here

F2

Please add a search word

T= Testimonium  F= Fragmentum  E=  Επιγραφή / Inscription

Cael. Aurel. Tard. pass. 3.56

   1Apud veteres autem medicos plur‹im›a atque2 dissonans et turbulen-

2  ta curationis ordinatio invenitur; alii enim phlebotomiam  recusarunt3

    in lienicis, ut Apollonius Citiensis , alii probaverunt.

  1. [Vid. Cael. Aurel. edd. Drabkin et Bendz; vid. etiam Deichgräber GrEmp 280: 2 alii phleb. – 3 probaverunt.]
  2. 1 plurima atque Bendz (adnot. «v. Bendz, Emendationen, p. 97; cf. etiam §96»): plura atque cett. («fort. plerumque» Drabkin [adnot. 18])
  3. 2 recusaverunt Deichgräber.
Καίλ. Αὐρηλ. Χρόν. παθ. 3.56

Στὰ ἔργα τῶν παλαιῶν ἰατρῶν ἀνευρίσκονται πάμπολλα (γι' αὐτὴ

τὴν ἀσθένεια), ἀλλ' οἱ ὁδηγίες θεραπείας εἶναι ἀντιφατικὲς καὶ συγ-

κεχυμένες· ἄλλοι δηλαδὴ ἀπορρίπτουν τὴ φλεβοτομία σὲ περίπτωση

ἀσθένειας τῆς σπλήνας, ὅπως ὁ Ἀπολλώνιος ὁ Κιτιεύς, ἐνῶ

ἄλλοι τὴν ἐπιδοκιμάζουν.

Σχόλια: 

Πηγή: Caelius Aurelianus, Tard. pass. 3.56 (Καίλιος Αὐρηλιανός, Χρόν. παθ. 3.56)· βλ. ἀνωτ. Τ5, Πηγή.

2. phlebotomiam: Τὰ περὶ φλεβοτομίας ἀποτελοῦν σημαντικὸ κεφάλαιο τῆς ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Ἰατρικῆς (κι ὄχι μόνο), καὶ πεδίο ἔντονης ἀντιπαράθεσης γιὰ τὴ χρησιμότητά της. Τὴν εἰσηγεῖται ἤδη ὁ Ἱπποκράτης σὲ διάφορες περιπτώσεις (Π. διαίτ. ὀξ. 3.8 κ.ἀ., Ἐπιδημ. 2.5.5 κ.ἀ. [χαρακτηριστικά: 5.1.80 ἔστι δ' ὅτε καὶ πρὸς καρδίην ὀδύνη ἣν φλεβοτομίη ἔλυσεν], Ἀφορ. 6.22 κ.ἀ. [7.48 στραγγουρίην καὶ δυσουρίην θώρηξις καὶ φλεβοτομίη λύει], Π. φύσ. ἀνθρ. 11.6 κἑ. [κυρίως 11.35 κἑ.], Π. ὀστ. φύσ. 9.5 κἑ., κ.ἀ.). Κι ὁ Γαληνὸς ἀφιερώνει σ' αὐτὴν σημαντικὸ μέρος τοῦ ἔργου του, καὶ δὴ τὰ συγγράμματα: Π. φλεβοτ. πρὸς Ἐρασίστρ., Π. φλεβοτ. πρὸς Ἐρασιστρατείους τοὺς ἐν Ρώμῃ, Π. φλεβοτ. θεραπ., Π. φλεβ. καὶ ἀρτηρ. ἀνατ. (καὶ ψευδο-Γαληνοῦ Περὶ φλεβοτ.). Στηριζόμενοι δὲ σ' αὐτόν, γράφουν σχετικὰ ὁ Ὀρειβάσιος (Σύν. Εὐστ. 1.7 Περὶ φλεβοτομίας ἐκ τῶν Γαληνοῦ) καὶ ὁ Ἀέτιος ὁ Ἀμιδηνός (Λόγ. ἰατρ. 3.10.1 Περὶ φλεβοτομίας ἐκ τῶν Γαληνοῦ, ἐπίσης), κ.ἀ. Ἀξίζει νὰ σημειωθεῖ τὸ ἔργο Ἀνώνυμου ἰατροῦ Περὶ χροιᾶς τοῦ αἵματος τοῦ ἀπὸ φλεβοτομίας ἐκ τῆς ἰατρικῆς τῶν Περσῶν (Ideler PhMGrM1, Ι 293).

3. Apollonius Citiensis: Πηγὴ τοῦ Καιλίου Αὐρηλιανοῦ εἶναι τὸ ἴδιο πιθανῶς μὲ τὰ ἀνωτ. δύο ἀποσπ. ἔργο τοῦ Ἀπολλωνίου τοῦ Κιτιέως (Θεραπεῖαι, ἢ Περὶ θεραπειῶν [Curationes κατὰ τὸν Καίλιο Αὐρηλιανό, ἀνωτ. Τ5]: ὁ ἀκριβὴς τίτλος στὴν Ἑλληνικὴ δὲν ἔχει διασωθεῖ).

  1. (1970-1979), Ἱστορία τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους, τóμ. Α΄- ΙΣΤ΄, Ἀθῆναι.