You are here

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Please add a search word

ΔΙΑΓΟΡΑΣ Ο ΚΥΠΡΙΟΣ, κατὰ τὸν Ἐρωτιανό, ἔγραφε ὅτι ὁ Ἱπποκράτης ἀπο­καλοῦσε περόνας τὰ προαιρετικὰ νεῦρα· κατὰ τὸν Πλίνιο, ποὺ τὸν μνημονεύει συχνά, ἔγραφε σὺν τοῖς ἄλλοις γιὰ τὴ μαύρη παπαρούνα καὶ τὸ ὄπιο, τοῦ ὁποίου –μαζὶ μὲ τὸν Ἐρασίστρατον– καταδίκαζε ὁλοσχερῶς τὴ χρήση (θεωρώντας το θανατηφόρο) καὶ ἀπαγόρευε τὴν ἐνστάλαξη ἐπειδὴ βλάπτει τὴν ὅραση, κατὰ δὲ τὸν Διοσκουρίδη ἔλεγε ὅτι ὁ Ἐρασίστρατος ἀποδοκίμαζε τὴ χρήση του γιὰ τὴ θεραπεία ὠταλγίας καὶ ὀφθαλμαλγιῶν ἐπειδὴ προκαλεῖ ἐξασθένιση τῆς ὅρασης καὶ νάρκωση. Τὰ δεδομένα ὁδηγοῦν σὲ χρονολόγησή του στὸν 3ον αἰ. π.Χ., μὲ πιθανὸ term. a. quem τὸ 214 π.Χ. (ὅταν πεθαίνει ὁ πιθανῶς νεώτερός του Ἀνδρέας). Περίφημο ἦταν τὸ κολλύριον διάρροδον τὸ Διαγόρου τὸ μέγα καλούμενον. Ἕνας δὲ ἐντυπωσιακὸς δακτυλιόλιθος ἀπὸ τὸ Κίτιο μὲ παράσταση Μέδουσας καὶ τὴν ἐπιγραφὴ Διαγόρου δὲν ἀποκλείεται νὰ ἀνῆκε σ' αὐτόν1.

  1. Βλ. κατωτ. 34 Τ1-F5, μὲ σχόλια, κυρίως σ.στ. Τ1.2 κἑ. σ.λ. Diagora, *Τ2.1 σ.λ. Διαγόρου, F3.1/2-3 σ.λλ. Diagoras, Erasistratus καὶ addidit Andreas, F4.2-3/5 σ.λλ. Ἐρασίστρατον μέντοι Διαγόρας φησὶν (...) καὶ Ἀνδρέας.