You are here

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Please add a search word

Σ' ἕναν εὐρύτερο μυθολογικὸ –κατὰ βάση– κύκλο μὲ ἀφετηρία τὸν Ὅμηρο κινεῖται ὁ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Ο ΠΑΦΙΟΣ. Κατὰ τὸν Εὐστάθιο μυθολογεῖ γιὰ τὸν Γίγαντα Πικόλοον, τὴν κατάληψη τοῦ νησιοῦ τῆς Κίρκης ἀπ' αὐτὸν καὶ τὸν θάνατό του ἀπὸ τὸν Ἥλιον, ἐτυμολογώντας τὸ βοτάνι μῶλυ –ποὺ φύτρωσε ἀπὸ τὸ αἷμα του καὶ ἔχει τὸ ἄνθος λευκὸ σὰν τὸν Ἥλιο– ἀπὸ τὸν μῶλον, δηλαδὴ τὸν πόλεμο στὸν ὁποῖο αὐτὸς σκοτώθηκε (13 F1a, πβ. F1b [Πτολ. Χένν.])· ἱστορεῖ δὲ πὼς ὁ Ὅμηρος ἦταν γιὸς τῶν Αἰγυπτίων Δμασαγόρου καὶ Αἴθρας κι εἶχε τροφό του μιὰν προφήτισσα θυγατέρα Ὤρου ἱερέως Ἴσιδος, ἀπὸ τοὺς μαστοὺς τῆς ὁποίας ἔτρεξε κάποτε μέλι στὸ στόμα τοῦ βρέφους, ποὺ ἔβγαλε μιὰν νύχτα φωνὰς ἐννέα ζώων καὶ βρέθηκε νὰ παίζει μετὰ περιστερῶν ἐννέα (κ.λπ.). Τὰ συμφραζόμενα φαίνονταν νὰ ὁδηγοῦν πρὸς τὸ τέλος τῆς Ἑλληνιστικῆς ἐποχῆς ἢ στὶς ἀρχὲς τῆς Ρωμαϊκῆς (στοὺς κύκλους ἴσως τῆς Ἀλεξάνδρειας)1.

  1. Βλ. κατωτ. σχόλ. στὰ 13 F1-F2 (σσ. 315-50, κυρίως 325-29).