You are here

221

Please add a search word

T= Testimonium  F= Fragmentum  E=  Επιγραφή / Inscription

Cicero, De finibus bonorum et malorum 4.47, 48:

(47) Errare Zenonem, qui nulla in re nisi in virtute  aut vitio propensionem ne

minimi quidem momenti ad summum bonum adipiscendum esse diceret, et,

cum ad beatam vitam nullum momentum cetera haberent. ad appetitionem

tamen rerum esse in iis momenta diceret. ...quasi vero haec appetio non ad

summi boni adeptionem pertineret! (48) Quid autem minus consentaneum est

quam quod aiunt cognito summo bono reverti se ad naturam, ut ex ea petant

agendi principium, id est officii? non enim actionis aut officii ratio impellit ad

ea, quae secundum naturam sunt, petenda, sed ab iis et appetitio et actio

commovetur.

Cicero, De finibus bon. et mal. 4.47, 48:

(47) Πλανᾶται ὁ Ζήνων, ὅταν ἰσχυρίζεται, ὅτι κανένα πράγμα δὲν ἔχει

τὴν παραμικρὴ σημασία παρὰ μόνο ἡ ἀρετὴ ἢ ἡ κακία γιὰ τὴν ἐπίτευξη

τοῦ ὕψιστου ἀγαθοῦ, καὶ ποὺ συγχρόνως ἐξηγεῖ, ὅτι μόλο ποὺ τὰ ἄλλα

πράγματα δὲν ἔχουν σημασία γιὰ τὴν εὐδαίμονα ζωή, ὡστόσο ἀσκοῦν

ἐπίδραση στὴν ἐπιθυμία·... ὡς ἐὰν αὐτὴ ἡ ἐπιθυμία νὰ μὴν εἶχε νὰ κάνει

μὲ τὴν ἐπίτευξη αὐτοῦ τοῦ ὕψιστου ἀγαθοῦ. (48) Τί ὅμως εἶναι πιὸ πα-

ράλογο ἀπὸ τὴν ἐξήγηση, ὅτι ἐπιστρέφει κανεὶς διὰ τῆς γνώσης τοῦ ὕ-

ψιστου ἀγαθοῦ στὴ φύση, γιὰ νὰ ἀναζητήσει σ' αὐτὴν τὸ κριτήριο τῆς

πράξης καὶ τῆς ἐκπλήρωσης τοῦ καθήκοντος; Ἀφοῦ δὲν εἶναι ἔτσι, ὅτι ἡ

ἀρχὴ τῆς πράξης καὶ τῆς ἐκπλήρωσης τοῦ καθήκοντος μᾶς προκαλεῖ νὰ

ἐπιδιώξουμε τὰ κατὰ φύση πράγματα, ἀλλὰ ἡ ἀναζήτηση καὶ ἡ πράξη

μας παρακινεῖται ἀπ' αὐτά.

Σχόλια: 

ἀπ. 221:
Τὸ ἐπιχείρημα τοῦ Κικέρωνος ἐναντίον τῆς στωικῆς ἀρετῆς εἶναι τὸ ἑξῆς: ἐνῶ οἱ Στωικοὶ δέχονται τὰ πρῶτα κατὰ φύσιν ὡς ἀντικείμενα ἐπιθυμίας, ἐν τούτοις λένε ὅτι δὲν ἔχουν σημασία γιὰ τὴν ἴδια τὴν ἀρετή, ποὺ εἶναι κι' αὐτὴ κατὰ φύσιν. Στὸν Κικέρωνα θὰ μποροῦσε ν' ἀπαντήσει κανείς, ὅτι παραβλέπει τὴ διάκριση ποὺ ἔκανε ὁ Ζήνων μεταξὺ τῶν πρώτων κατὰ φύσιν καὶ τῆς ἀρετῆς-φύσης, γιατὶ συγχύζει τὴ θέση αὐτὴ μ' ἐκείνη τοῦ Ἀντίοχου, ποὺ περιλαμβάνει τὴν ἀρετὴ στὰ πρῶτα κατὰ φύσιν. Ὁ Κικέρων δὲν σημειώνει τὴ στωικὴ διάκριση μεταξὺ τοῦ «τυγχάνειν τῶν κατὰ φύσιν» καὶ τοῦ «πάντα ποιεῖν ἕνεκα τοῦ τυγχάνειν αὐτῶν». (Στοβ. Ἐκλ. ΙΙ 7. 6α, p. 76, 13). Γιὰ τὰ «πρῶτα κατὰ φύσιν» δὲς Στοβ. Ἐκλ. ΙΙ 7. 3c, p. 47, 12.