You are here

216

Please add a search word

T= Testimonium  F= Fragmentum  E=  Επιγραφή / Inscription

Πλούταρχος, Ἠθικὰ 441Α (Περὶ ἠθικῆς ἀρετῆς 2):

Φαίνεται ὅμως καὶ ὁ Ζήνων ὁ Κιτιεύς, ὅτι εἰσηγεῖται κάπως αὐτό, ὁρί-

ζοντας τὴ φρόνηση σὲ πράγματα ποὺ τὰ διαμοιράζει κανεὶς ὡς δικαιο-

σύνη, σ' αὐτὰ δὲ ποὺ ἐκλέγει σωφροσύνη, καὶ σ' αὐτὰ ποὺ ἀντέχει ἀν-

δρεία· κι' ὅσοι τὸν ὑπερασπίζονται ἔχουν τὴν ἀξίωση, ὅτι ὁ Ζήνων μ'

 αὐτοὺς τοὺς ὁρισμοὺς χαρακτήριζε τὴ γνώση φρόνηση.

 
Σχόλια: 

ἀπ. 216:
Ἡ φρόνησις εἶναι ἡ κορυφαία ἀρετὴ κατὰ τὸν Ζήνωνα. Ὅλες οἱ ἀρετὲς εἶναι φρονήσεις. Ἤδη ὁ Σωκράτης ἐπιμένει στὴν ταύτιση τῶν ἀρετῶν, ἀφοῦ ὅλες εἶναι γνώση τοῦ ἀγαθοῦ καὶ τοῦ κακοῦ. Ὡστόσο στὸν Ζήνωνα προέχει ὁ πρακτικὸς λόγος, ποὺ περιέχει μέσα της ἡ φρόνηση. Οἱ μεταγενέστεροι Στωικοὶ χρησιμοποίησαν στὴ θέση τῆς φρόνησης τὸν ὅρο ἐπιστήμη. (Βλ. ἐπίσης Διογ. Λαέρτ. 7. 126). Ὁ Zeller1 (σ. 258) ὑποστηρίζει ὅτι ἵσως ὁ Ζήνων νὰ εἶχε ὁρίσει τὴ φρόνηση ὡς «ἐπιστήμην ἀγαθῶν καὶ κακῶν».

  1. Zeller, E. (1880), Die Philosophie der Griechen, 3d ed., Leipzig.