You are here

212γ

Please add a search word

T= Testimonium  F= Fragmentum  E=  Επιγραφή / Inscription

Diogenes Laertius 7.127:

Αὐτάρκη τ' εἶναι αὐτὴν [τὴν ἀρετὴν ] πρὸς εὐτονίαν, καθά φησι Ζήνων.

Διογένης Λαέρτιος 7.127:

Ἡ ἀρετὴ εἶναι αὐτάρκης γιὰ τὴν εὐδαιμονία, ὅπως λέει ὁ Ζήνων.

Σχόλια: 

ἀπ. 212γ:
Ἡ ἀρετὴ εἶναι αὐτάρκης γιὰ τὴν εὐδαιμονία. Φτάνοντας δηλ. στὴν ἀρετή, τότε ἔχουμε καὶ τὴν εὐδαιμονία. Πρέπει στὸ σημεῖο αὐτὸ νὰ παρατηρήσουμε ὅτι ἡ εὐδαιμονία δὲν θεωρεῖται ἀπὸ τὸν Ζήνωνα τέλος, ὕψιστος δηλ. σκοπὸς ὅπως στὸν Ἀριστοτέλη, ἀλλὰ κάτι ποὺ συνοδεύει τὸ τέλος. Τέλος εἶναι μόνο ἡ ἀρετή. Ἡ ἀρετὴ ἐκλέγεται γιὰ χάρη τῆς ἴδιας, εἶναι ἡ μόνη αὐτὴ καθεαυτὴν τὸ ἀγαθό. Ὅλα τὰ ἄλλα, ποὺ ἀνήκουν στὰ προηγμένα, κι' ἂν ἀκόμα ἐκλέγονται γιὰ τὸν ἑαυτό τους (τὰ μὲν δι' ἑαυτὰ προῆκται, Διογ. Λαέρτ. 7. 107), δὲν ἔχουν καμιὰ ἠθικὴ σημασία, δὲν εἶναι δηλ. ἀγαθά. Ὡστόσο θὰ ἦταν σφάλμα νὰ ἑρμηνεύσουμε τὴ στωικὴν εὐδαιμονία μὲ τὸν τρόπο ποὺ τὴν ἀντιμετωπίζει ἡ καντιανὴ ἠθική, γιατὶ ἡ εὐδαιμονία δὲν παύει νὰ ἐκφράζει τὴν πληρότητα τῆς ζωῆς. Αὐτή, ποὺ ἀλλιῶς χαρακτηρίζεται «εὔροια βίου». «Εὐτονία» εἶναι ἡ εὐδαιμονία ὡς ἐναρμόνιση τῶν τόνων, ποὺ συνέχουν τὴν ψυχή. (Πρβλ. «παλίντονος» Ἡρακλ.)