You are here

200

Please add a search word

T= Testimonium  F= Fragmentum  E=  Επιγραφή / Inscription

Cicero, De finibus bonorum et malorum 3.16:

Placet his, quorum ratio mihi probatur, simulatque natum sit animal (hinc

enim est ordiendum) ipsum sibi conciliari  et commendari ad se conservandum

et ad suum statum eaque quae conservantia sunt eius status diligenda: alienari

autem ab interita iisque rebus, quae interitum videantur afferre. Id ita esse sic

probant, quod, ante quam voluptas aut dolor attigerit, salutaria appetant parvi

aspernenturque contraria: quod non fieret nisi statum suum diligerent, inter-

itum timerent. Fieri autem non posset, ut appeterent aliquid, nisi sensum

haberent sui eoque se diligerent. Ex quo intellegi debet, principum ductum esse

a se diligendo.

Cicero, De finibus bon. et mal. 3.16:

«Αὐτοί, ποὺ τὴ διδασκαλία τους κατανοῶ», ἄρχισε, «ἔχουν τὴν ἄποψη,

ὅτι ἕνα ζῶο μόλις γεννηθεῖ –γιατὶ ἔτσι πρέπει κανεὶς νὰ ἀρχίσει– ἀνα-

πτύσσει μιὰ οἰκείωση καὶ μιὰ στροφὴ πρὸς τὸν ἑαυτό του, γιὰ νὰ συντη-

ρηθεῖ καὶ νὰ ἀποβλέπει στὴ σύστασή του καὶ σ' αὐτὸ ποὺ θὰ ὑπηρετήσει

τὴ συντήρηση αὐτῆς τῆς σύστασης, κατατείνει ὅμως ἐνάντια στὴν ἐκμη-

δένιση καὶ στὰ πράγματα ποὺ φαίνεται νὰ ὁδηγοῦν στὴν ἐκμηδένιση.

Ὅτι ἔτσι ἔχουν τὰ πράγματα, τὸ ἀποδεικνύουν μ' αὐτό, ὅτι τὰ μικρὰ

παιδιά, προτοῦ δοκιμάσουν μιὰν ἡδονὴ ἢ ἕνα πόνο, τείνουν πρὸς αὐτό,

ποὺ ὑπηρετεῖ τὸ καλό μας, καὶ τὸ ἀντίθετο τὸ ἀπωθοῦν· αὐτὸ δὲν θὰ

συνέβαινε, ἂν δὲν ἀγαποῦσαν τὴ σύστασή τους καὶ δὲν ἐφοβοῦνταν τὴν

ἐκμηδένιση. Δὲν θὰ μποροῦσαν ὅμως νὰ τείνουν σὲ κάτι, ἂν δὲν εἶχαν

μιὰ αἴσθηση τοῦ ἑαυτοῦ τους καὶ ἐξ αἰτίας αὐτοῦ ἀγαποῦσαν τὸν ἑαυτό

τους. Ἀπ' αὐτὸ πρέπει νὰ ἀναγνωρίσουμε, ὅτι ἡ ἀρχὴ εἶναι ἡ ἀγάπη

πρὸς τὸν ἑαυτό μας.»

Σχόλια: 

ἀπ. 200:
Ἡ οἰκείωση μὲ τὰ πράγματα, ποὺ ἀνταποκρίνονται στὴ φύση μας, προϋποθέτει τὴν οἰκείωση μὲ τὸν ἑαυτό μας, τὴν πρωταρχική του ἀγαπητικὴ ἀποδοχή. Ἡ παρατήρηση ξεκινᾶ ἀπὸ τὰ ζῶα, στὸ ἐπίπεδο τοῦ ἀνθρώπου ἀναφέρεται στὰ παιδιά, στὰ ὁποῖα ἐκδηλώνεται αὐτὴ ἡ πρώτη κατὰ φύσιν οἰκείωση. Οἱ φράσεις τοῦ Κικέρωνος «ipsum sibi conciliari - ad suum statum» ἀντιστοιχοῦν στὶς ἑλληνικὲς «οἰκειοῦσθαι ἑαυτῷ καὶ τῇ ἑαυτοῦ συστάσει», ποὺ συναντοῦμε στὸν Ἱεροκλή, Ι 38.