You are here

165α

Please add a search word

T= Testimonium  F= Fragmentum  E=  Επιγραφή / Inscription

Tatianus, Adversus Graecos c. 3:
Τατιανός, Πρὸς Ἕλληνας, c. 3:

Τὸν Ζήνωνα μὲ τὴ θεωρία του γιὰ τὴν ἐκπύρωση, ποὺ ἀποφαίνεται ὅτι οἱ

ἴδιοι γιὰ τὰ ἴδια πράγματα θὰ ἀναστηθοῦν πάλι, ὁ Ἄνυτος καὶ ὁ Μέλητος

γιὰ νὰ κατηγορήσουν (τὸν Σωκράτη), ὁ Βούσιρις γιὰ νὰ σκοτώνει τοὺς

ξένους καὶ ὁ Ἡρακλῆς γιὰ νὰ κάνει ἄθλους, πρέπει νὰ τὸν παραιτήσουμε.

Σχόλια: 

ἀπ. 165α, 165β:
Ἡ ἐπανάληψη τοῦ ἴδιου κύκλου συμβαινόντων, ποὺ οἱ συγγραφεῖς ὀνόμασαν «ἀποκατάστασιν», ἔχει πυθαγόρεια προέλευση. Βλ. Σιμπλίκ. Φυσ. 173α: «εἰ δέ τις πιστεύσει Πυθαγορείοις, ὡς πάλιν τὰ αὐτὰ ἀριθμῷ, κἀγὼ μυθολογεύσω τὸ ραβδίον ἔχων ὑμῖν καθημένοις οὕτω, καὶ τὰ ἄλλα πάντα ὁμοίως ἕξει καὶ τὸν χρόνον εὔλογόν ἐστι τὸν αὐτὸν εἶναι».
Ὁ Pearson παρατηρεῖ (The Fragments1, σ. 106), ὅτι οἱ Στωικοὶ ἔκλιναν περισσότερο πρὸς τὴν υἱοθέτηση μιᾶς τέτοιας ἄποψης ποὺ θὰ ἦταν σύμφωνη μὲ τὴν πίστη τους στὴν ἀκλόνητη λειτουργία τῶν προσταγῶν τῆς μοίρας. Κάπως ἀνάλογες εἶναι καὶ οἱ συνέπειες ἀπὸ τὸν Ἐπικούρεια θεωρία γιὰ τὸν ἄπειρο ἀριθμὸ κόσμων (δὲς Cic. Acad.2 II. 125).
«παραιτητέον»: Ὁ Τατιανὸς ἐπαναστατεῖ ἐναντίον αὐτῆς τῆς στωικῆς ἀντίληψης, γιατὶ αὐτὴ ἐκμηδενίζει τὴ δυνατότητα ἐξέλιξης τῶν ἀνθρώπων.

  1. Pearson, A. C. (1891), The Fragments of Zeno and Cleanthes, London.
  2. Reid, J. (1885), Academica II. Text revised and explained, London.