You are here

21

Please add a search word

T= Testimonium  F= Fragmentum  E=  Επιγραφή / Inscription

21

21    Ἐπεὶ δὲ οὐ μόνον τὸν προκείμενον καταρτισμὸν ἐπὶ τοῦ εἰς

τὸ ἔμπροσθεν ἐξαρθρήσαντος μηροῦ κατακεχώρικεν, ἀλλὰ καὶ

τὸν ἐπὶ κεφαλῆς γινόμενον καταρτισμὸν συν‹επιλέγει›, ἐπει-

δή τε τῶι κατὰ φύσιν ‹εἶναι› ἐπὶ τῶι αὐτῶι τρόπωι τοῦτον διεί-

  ληφεν, ἀναγκαῖον ἂν εἴη καὶ ταύτην τὴν ἐμβολὴν ὑποτάξαι

πρὸς τὸ μηδέν σε τῶν πρὸς τὰ προκείμενα εἰρημένων διαλα-

θεῖν. διασαφεῖ |32 δὲ περὶ αὐτῶν διὰ τῶν ἐχομένων τούτων (IV

308.3-6 L.)· ἀτὰρ καὶ ὁ κρεμασμὸς ἐγγύς τι τοῦ κατὰ φύσιν. δεῖ

μέντοι τὸν ἐκκρεμάμενον ‹ἔμπειρον› εἶναι , ὡς μὴ ἐκμοχλεύειν

τῶι πήχει τὸ ἄρθρον, ἀλλὰ κατὰ μέσον τὸν περίνεον καὶ κατὰ

τὸ ἱερὸν ὀστέον τὴν ἐκκρέμασιν ποιητέον. ὁ δὲ καταρτισμὸς ὁ

διὰ τοῦ κρεμασμοῦ οὕτως ἐπιτελοῖτο.

21

21    Ἐπειδὴ ὅμως δὲν ἔχει καταχωρίσει μόνο τὸν προκείμενο τρόπο

ἀνάταξης γιὰ τὸν μηρὸ ποὺ ἔχει ἐξαρθρωθεῖ πρὸς τὰ ἐμπρός, ἀλλὰ

προσθέτει καὶ τὴν ἀνάταξη ποὺ γίνεται πρὸς τὸ κεφάλι, καὶ ἐπειδὴ

τὴν ἔχει κατατάξει στὸ ἴδιο εἶδος ὡς σύμφωνη μὲ τὴ φύση, θὰ ἦταν

ἀναγκαῖο νὰ ἀναφερθεῖ παρακάτω καὶ αὐτὴ ἡ μέθοδος ἀνάταξης,

γιὰ νὰ μὴν σοῦ ξεφύγει τίποτα ἀπ' ὅσα ἔχουν λεχθεῖ γιὰ τὰ συγκε-

κριμένα ζητήματα. Διασαφηνίζει δὲ τὰ σχετικὰ μ' αὐτὰ μὲ τὰ ἀκό-

λουθα: Ἀλλὰ καὶ τὸ κρέμασμα πλησιάζει μάλλον τὴ φυσιολογικὴ

μέθοδο ἀνάταξης. Πρέπει ὅμως αὐτὸς ποὺ κρέμεται (ἀπὸ τὸν πά-

σχοντα) νὰ εἶναι ἔμπειρος, γιὰ νὰ μὴ μετατοπίζει μὲ τὸν πήχυ του ὡς

μοχλὸ τὴν ἄρθρωση, ἀλλὰ πρέπει νὰ γίνεται τὸ κρέμασμα στὸ μέσο

τοῦ περινέου καὶ πρὸς τὸ ἱερὸ ὀστοῦν. Ἡ δὲ ἀνάταξη μὲ τὴ μέθοδο

τοῦ κρεμάσματος θὰ μποροῦσε νὰ γίνεται ὡς ἑξῆς.

Σχόλια: 

21.9. <ἔμπειρον> εἶναι: τὸ ἔμπειρον συμπληρώνουν κατὰ τὰ πλεῖστα χφφ. (καὶ τὶς ἐκδ.) τοῦ Ἱππ. (βλ. ἀνωτ. κριτ. ὑπόμν.) οἱ ἐκδ. τοῦ Ἀπ., ἀλλ' ἀποδοκιμάζει ὁ Blomquist1 (37, 104.16), σημειώνοντας ὅτι ἡ διχασμένη χειρόγραφη παράδοση δηλώνει ὅτι τὸ ἔμπειρον ἔλειπε νωρὶς ἀπὸ ὁρισμένα χφφ., καὶ γι' αὐτὸ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ συμπληρωθεῖ ἐδῶ· μὲ δισταγμοὺς πολλοὺς γράψαμε <ἔμπειρον> εἶναι, γιατὶ δύσκολα μπορεῖ νὰ συνταχθεῖ καὶ νὰ ἑρμηνευθεῖ σωστὰ τὸ κείμενο χωρὶς τὸ ἔμπειρον (ποὺ καθίσταται πολὺ τραχὺ χωρὶς τὸ ἐπίθ.), κι ἡ ὑπόθεση παράλειψης σὲ κάποια χφφ. δὲν εἶναι πιὸ ἀπίθανη ἀπὸ τὴν ὑπόθεση προσθήκης στὰ πλεῖστα χφφ.

  1. Blomqvist, J. (1974), Der Hippokratestext des Apollonios von Kition, Scripta Minora, 1973-1974,1 Lund.