You are here

13

Please add a search word

T= Testimonium  F= Fragmentum  E=  Επιγραφή / Inscription

13    Τούτων δὲ οὕτως εἰρημένων ἐπανελε<υ>στέον ἐστὶν ἐπὶ τὸ<ν>

προκείμενον τῆς τοῦ μηροῦ ἐμβολῆς τρόπον, ἀφ' οὗ καὶ τὴν

παρέκβασιν ἐποιησάμεθα. ὑποδείξας γὰρ Ἱπποκράτης ὅτι τοῖς

πλείστοις ἐνίοτε ῥᾳδίως χωρὶς βίας μηρὸς ἐξαρθρήσας καταρ-

  τίζεται, οὕτως ἑπομένως προσδιασεσάφηκεν (IV 292.14 L.)·

εἴρηνται μὲν οὖν τρόποι κατατάσεων καὶ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν

εἰρημένοις· χρῆσθαι δὲ οἷς ἄν τις παρατύχηι. ἵνα δὲ μὴ ἐπὶ

πάντων τὸ τοῦ καταρτισμοῦ ἔργον ῥάιδιον εἶναι διαλαμβάνη-

ται, τὸν τρόπον τοῦτον ἑξῆς προσδιασεσάφηκεν (IV 292.16 L.)·

δεῖ γὰρ {ἂν} ἀντικατατετάσθαι ἰσχυρῶς, ἐπὶ μὲν θάτερα τὸ

σκέλος, ἐπὶ δὲ θάτερα τὸ σῶμα· ἢν γὰρ εὖ καταταθῆι, ὑπεραιω-

ρηθήσεται ἡ κεφαλὴ τοῦ μηροῦ ὑπὲρ τῆς ἀρχαίας ἕδρης. καὶ

μετ' ὀλίγον φησίν (IV 294.4-6 L.)· ἀλλὰ ἐλλείπουσιν γὰρ ἐν τῆι

κατατάσει· διὰ τοῦτο ὄχλον πλείω παρέχει ἐμβολή . ὥστε μὴ

καθόλου ἀλλὰ καί ποτε διὰ τὴν ἐπὶ πλεῖον ἐξάρθρησιν καὶ

ῥυέντος δέ τισιν παρὰ τὸν ἐν τῆι κατατάσει {δὲ} χειρισμὸν

μὴ καταρτίζεσθαι μηρὸν ἐξαρθρήσαντα.

13    Ἀφοῦ, τώρα, ἔχουν λεχθεῖ αὐτά, πρέπει νὰ ἐπιστρέψουμε στὸν

συγκεκριμένο τρόπο ἀνάταξης τοῦ μηροῦ, ἀπὸ τὸν ὁποῖο ἀφορμώ-

μενοι κάναμε καὶ τὴν παρέκβαση. Γιατὶ ὁ Ἱπποκράτης ἀφοῦ ὑπέ-

δειξε ὅτι στοὺς πιὸ πολλοὺς ὁ ἐξαρθρωμένος μηρὸς μερικὲς φορὲς

ἀνατάσσεται εὔκολα χωρὶς βία, ἀκολούθως ἔχει ἀκόμη διασαφηνί-

σει ὡς ἑξῆς: Ἔχουν μὲν λοιπὸν περιγραφεῖ τρόποι ἔκτασης καὶ στὰ

ὅσα ἔχουν λεχθεῖ προηγουμένως, μπορεῖ δὲ νὰ χρησιμοποιεῖ κανεὶς

ὅποιον ἀπ' αὐτοὺς τύχει νὰ εἶναι πρόσφορος. Γιὰ νὰ μὴν ἐκλαμβά-

νεται ὅμως ὅτι τὸ ἔργο τῆς ἀνάταξης εἶναι σὲ ὅλες τὶς περιπτώσεις

εὔκολο, στὴ συνέχεια ἔχει ἐπιπλέον διασαφηνίσει αὐτὸν τὸν τρόπο:

Γιατὶ πρέπει νὰ ἐκτείνει κανεὶς δυνατὰ καὶ πρὸς τὶς δύο –ἀντίθετες–

κατευθύνσεις, πρὸς τὴ μία τὸ σκέλος καὶ πρὸς τὴν ἄλλη τὸ σῶμα.

Γιατὶ ἂν ἐκταθεῖ καλά, ἡ κεφαλὴ τοῦ μηριαίου θὰ αἰωρηθεῖ πάνω

ἀπὸ τὴν ἀρχική της θέση. Καὶ μετὰ ἀπὸ λίγο λέει: Ἀλλά (δὲν συμ-

βαίνει πάντα αὐτό), γιατὶ κάνουν παραλείψεις κατὰ τὴν ἔκταση· γι'

αὐτὸ ἡ ἀνάταξη προκαλεῖ περισσότερη ὄχληση. Συνεπῶς, δὲν συμ-

βαίνει γενικὰ νὰ μὴν ἀνατάσσεται ὁ ἐξαρθρωμένος μηρός, ἀλλ' ἐ-

νίοτε ἐξαιτίας τοῦ ὅτι τὸ ἐξάρθρημα εἶναι πιὸ προχωρημένο (μεγά-

λου βαθμοῦ) καὶ σὲ μερικοὺς ὡς ἀποτέλεσμα κακοῦ χειρισμοῦ κατὰ

τὴν ἔκταση.

Σχόλια: 

13.14. ἐμβολή: ἡ ἐμβολή Ἱππ. (χφφ. καὶ ἐκδ.), κατ' αὐτὸν δὲ καὶ M καὶ ἐκδ. τοῦ Ἀπ. (ἡ ἐμβολή Di.1, <> ἐμβολή Sch.2 καὶ KK.3), ὀρθῶς ἴσως. Κρατήσαμε καὶ ἐδῶ τὴ γραφὴ τοῦ L, παραβάλλοντας σὺν τοῖς ἄλλοις πρὸς τὰ κατωτ. 14.6 μηρὸς καὶ 16.5 μηροῦ κεφαλή (βλ. κριτ. ὑπόμν. σ.λλ., πβ. καὶ 14.11 καὶ 14.12-13 ἐν πάσηι τέχνηι), ὅπου τὰ χφφ. τοῦ Ἱππ. δίνουν ἐπίσης ἔναρθρους τύπους.

  1. Dietz, F. R. (1834), Apollonii Citiensis, Stephani, Palladii, Theophili, Meletii, Damascii, Ioannis, aliorum Scholia in Hippocratem et Galenum, Vols. I-II, Königsberg.
  2. Schöne, H. (1896), Apollonius von Kitium: Illustrierter Kommentar zu der hippokrateischen Schrift Περὶ ἄρθρων, Leipzig.
  3. Kollesch, J. & Kudlien F. (1965), Apollonii Citiensis in Hippocratis De articulis commentarius, Vol. XI.1.1, CMG Berlin.