You are here

F2

Please add a search word

T= Testimonium  F= Fragmentum  E=  Επιγραφή / Inscription

Arr. Alex. Anab. 7.15.4-6

(...) Ἄριστος δὲ καὶ Ἀσκληπιάδης  τῶν τὰ Ἀλεξάνδρου

ἀναγραψάντων καὶ Ῥωμαίους λέγουσιν ὅτι ἐπρέσβευσαν (...).

[Vid. supra 14 F2.]

Ἀρρ. Ἀλεξ. Ἀνάβ. 7.15.4-6

(...) Ὁ Ἄριστος δὲ καὶ ὁ Ἀσκληπιάδης, ἀπὸ ἐκείνους ποὺ

ἔγραψαν γιὰ τὸν Ἀλέξανδρο, ἀναφέρουν ὅτι καὶ οἱ Ρωμαῖοι ἔστει-

λαν πρεσβεία (...). Βλ. ἀνωτ. 14 F2.

Σχόλια: 

1. Ἀσκληπιάδης: Ἡ ἐδῶ ἀναφορὰ τοῦ Ἀσκληπιάδη μαζὶ μὲ τὸν Ἄριστο ὡς τῶν τὰ Ἀλεξάνδρου ἀναγραψάντων φαίνεται νὰ ὁδηγεῖ –ἔστω καὶ μὲ ἀμφιβολίες πολλὲς- στὴν ταύτιση τοῦ ἐδῶ Ἀσκληπιάδη μὲ τὸν Ἀσκληπιάδη τὸν Κύπριο τοῦ ἀνωτ. F1 (a. καὶ b.), καθὼς ὁ ἐδῶ Ἄριστος εἶναι κατὰ πᾶσαν πιθανότητα ὁ Ἄριστος ὁ Σαλαμίνιος (ἀπὸ τὴν Κυπριακὴ Σαλαμίνα), ποὺ ἀναντίρρητα συγκατα­λέγεται μεταξὺ τῶν τὰ Ἀλεξάνδρου ἀναγραψάντων (κατὰ τὴ ρητὴ μαρτυρία τοῦ Στράβωνα: βλ. ἀνωτ. 14 F1.29-30, μὲ σχόλ.)· τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ Ἀρριανὸς ἀναφέρει τὸν σχετικὰ ἄγνωστο πιθανῶς Ἀσκληπιάδη μετὰ τὸν Ἄριστο –γιὰ πρώτη καὶ μοναδικὴ φορὰ καὶ τοὺς δυὸ στὸ ἔργο του– χωρὶς καμμιὰ διάκριση, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὸ ὅτι δὲν ὑπάρχει ἄλλος γνωστὸς Ἀσκληπιάδης μεταξὺ αὐτῶν ποὺ γράφουν γιὰ τὸν Ἀλέξανδρο, συνηγορεῖ ὑπὲρ τῆς Κυπριακῆς καταγωγῆς καὶ τοῦ Ἀσκληπι­άδη (βλ. ἀνωτ. 14 F2 σχόλ. σ.στ. 12-13 σ.λ. Ἄριστος δὲ καὶ Ἀσκληπιάδης). Οἱ ἐνδείξεις γιὰ τὴ χρονολόγηση τοῦ Ἄριστου (βλ. ἀνωτ. σχόλ. στὰ 14 *Τ2 a-b, Τ3 a-b, F1.29-30) καὶ τοῦ Ἀσκληπιάδη (βλ. ἀνωτ. F1 σχόλ. σ.στ. 5 σ.λλ. Νεάνθης ὁ Κυζικηνός καὶ Ἀσκληπιάδης ὁ Κύπριος) δὲν ἀποκλείουν κατ' ἀνάγκη τὴν ταύτιση αὐτή· ἡ ἄποψη τοῦ Jacoby ὅτι ὁ Ἀσκληπιάδης τοῦ Ἀρριανοῦ εἶναι ἀπροσδιόριστος ἀλλὰ πολὺ νεώτε­ρος ("Unbestimmbar, aber wohl jünger") ἀπὸ τὸν Ἄριστο (FGrH1 IID. 531 [σημ. στὸ 144. Asklepiades, πβ. IIA. 5]: "ca. 250" γράφει ὁ Ἄριστος καὶ "Hellenist. Zeit" ὁ Ἀσκληπιάδης), κι ὁ Ἀσκληπιάδης ὁ συγγραφεὺς τοῦ Περὶ Κύπρου καὶ Φοινίκης κατὰ τὸν Πορφύριο ἀνήκει στὴν Αὐτοκρατορικὴ ἐποχή (752. [ΙΙΙC. 735] "Kaiser­zeit?", πβ. ὅμως ΙΙΙC. 797 "Kaiserzeit" [χωρὶς ἐρωτηματικό], καὶ βλ. Voss2 62 [πβ. 144] καὶ 506-7), καὶ αὐθαίρετη εἶναι καὶ δὲν ὁδηγεῖ κατ' ἀνάγκη στὸ συμπέ­ρασμα τοῦ ἴδιου ὅτι ἡ ταύτιση τῶν δυὸ παραμένει «παιχνίδι» (σημ. στὸ 144.: "bleiben spielerei"). Ὁ E. Schwartz, RE3 σ.λ. Asklepiades 24. (ὁ τοῦ Ἀρρ.: ἐδῶ F2 / 22. ὁ τοῦ Πορφυρίου, ὁ Ἀ. ὁ Κύπριος: ἐδῶ F1), δὲν ἀποκλείει κατηγορηματικὰ τὴν ταύτιση ("Könnte man an den Kyprier A. Nr. 22 denken"), κι ὁ Müller4 τὴ θεωροῦσε πιθανή (FHG4 III. 306 [ASKLEPIADES CYPRIUS, Περὶ Κύπρου καὶ Φοινίκης], «Hic fortasse idem est cum Asclepiade Alexandri rerum scriptore, quem cum Aristo Salaminio (fr. 3) jungit Arrianus Exp. A1.»)· ἡ Ἰνὼ Νικολάου (PPC5 A 163. ΑΣΚΛΗΠΙΑΔΗΣ ΚΥΠΡΙΟΣ, "Early IIa") καὶ ὁ Χατζηιωάννου (ΑΚΕΠ6 Γα΄ 74-74.1) ταυτίζουν ἀσυζητητὶ τοὺς δύο· οἱ Patillon – Segonds (σημ. [στὸ Περὶ ἀποχ. 4.15: ἀνωτ. F1.5 Ἀσκληπιάδης ὁ Κύπριος] 218, στὴ σελ. 79), ἀντίθετα, θεωροῦν τὴ μνεία τοῦ Πορφύριου ὡς τὴ μοναδικὴ γιὰ τὸν Ἀσκληπιάδη, ἀλλὰ χρονολογοῦν τὸν Κύπριο συγγραφέα στὸν 3ο πιθανῶς αἰ. π.Χ. (υἱοθετώντας τὴν ὑπόθεση τοῦ E. Schwartz [RE3 σ.λ. Asklepiades 22.] ὅτι ὁ Πορφύριος γνωρίζει τὸν Ἀσκληπιάδη μέσω τοῦ Νεάνθη: βλ. ἀνωτ. F1 σχόλ. σ.στ. 4-5 σ.λ. Νεάνθης)· πβ. W. W. Tarn AGr7 25 ("Arrian ascribes the story to two obscure writers, one virtually, one entirely, unknown", μὲ τάση χρονολόγησης στὰ τέλη τῆς Ἑλληνιστικῆς περιόδου) καὶ 23 σημ. 4 ("Asclepiades is never mentioned elsewhere. Aristos is earlier than Strabo; fragments in Jacoby1 II, no. 143, p. 812, who rightly [ἡ ὑπογράμμιση εἶναι δική μας] declines to identify him with the minister of Antiochus II" κ.λπ. [ἡ ταύτιση ὅμως αὐτὴ ὁδηγεῖ στὸν 3ον αἰ. π.Χ.]), καὶ L. Pearson LHAl8 254 (ὁ Ἀσκληπιάδης ποὺ γράφει γιὰ τὸν Ἀλέξανδρο "is otherwise completely unknown", καὶ 255: χρονολόγηση τοῦ Ἄριστου στὸν 2ον αἰ. π.Χ. μὲ ἀμφιβολίες [βλ. καὶ σημ. 66 καὶ ἀνωτ. σχόλ. στὸ 14 Τ3a-b], χωρὶς προσπάθεια χρονολόγησης τοῦ Ἀσκληπιάδη), P. A. Brunt ArrA9 498 (Appendix XXII.4: "Asclepiades is otherwise unknown", μὲ χρονολόγηση τοῦ Ἄριστου δύο ἢ τρεῖς γενιὲς πρὶν ἀπὸ τὸν Στράβωνα, ποὺ γεννήθηκε τὸ 64 π.Χ.), A. B. Bosworth ArrA10 83 ("Of Asclepiades we know nothing at all: he is cited only by Arrian and only in this single context", βλ. καὶ σημ. 98 γιὰ τὴν προσπάθεια ταύτισης τοῦ ἐδῶ μὲ ἄλλον Ἀσκληπιάδη [μὲ παραπομπὴ στὸ FGrH1 IID. 531] καὶ σημ. 99 ὅπου ἀπορρίπτεται ἡ ταύτιση τοῦ Ἄριστου τοῦ Ἀρρ. καὶ τοῦ Στράβ. [ἀνωτ. 14 F2 / F1] μὲ τὸν Ἄριστο τὸν Κύπριο τοῦ Ἀθήν. [ἀνωτ. 14 T 3])· πβ. Voss2 62 (ποὺ φαίνεται νὰ κλείνει πρὸς τὴν ὑπόθεση ταύτισης τοῦ ἐδῶ Ἀσκλη­πιάδη μὲ τὸν Ἀσκληπιάδη τὸν Μυρλεανό, βλ. καὶ σσ. 144 καὶ 506-7)· πβ. ἐπίσης Μ. Βαρβούνη ΜΛΜ11 23-24, ποὺ θεωρεῖ ὅτι «Τό θέμα ἴσως μπορεῖ νά λυθεῖ, ἄν ὑποθέσουμε πώς ὑπῆρχαν δύο Κύπριοι συγγραφεῖς μέ τό ὄνομα Ἀσκληπιάδης· ὁ ἱστορικός, πού μαζί μέ τόν Ἄριστο ἔγραψε ἱστορία τοῦ Μ. Ἀλεξάνδρου γύρω στό 200 μέ 150 π.Χ., καί ὁ μυθογράφος ἤ παραδοξογράφος πού ἔγραψε γιά τίς θυσίες στήν Κύπρο». Ἂν ὅμως ὁ Ἀσκληπιάδης ὁ Κύπριος ἀποτελεῖ πηγὴ τοῦ Πορφύριου καὶ γιὰ ὅσα ἀναφέρει στὸ κεφ. 16.1 γιὰ τοὺς μάγους καὶ τὸ ἐπίγραμμα στὸν τάφο τοῦ Δαρείου (βλ. ἀνωτ. F σχόλ. σ.στ. 5 σ.λ. Ἀσκληπιάδης), τότε ὅσα σχετικὰ γράφει ὁ Στράβων –κυρίως γιὰ τὸ ἐπίγραμμα στὸν τάφο τοῦ Δαρείου– μὲ εἰδικὴ ἀναφορὰ στὸν Ἄριστο τὸν Σαλαμίνιο (βλ. ἀνωτ. 14 F1, μὲ τὰ σχετικὰ σχόλ.) δίνουν ἕναν πρόσθετο συνδετικὸν ἁρμὸ ἀνάμεσα στὸν Ἄριστο καὶ τὸν Ἀσκλη­πιάδη τοῦ Ἀρριανοῦ καὶ στὸν Ἀσκληπιάδη τὸν Κύπριο τοῦ Πορφύριου· κι οἱ χρονολογικὲς ἐνδείξεις, ὅπως ἔχουμε δεῖ, δὲν ἀποκλείουν νά 'ναι πλήρως ἢ ἐν μέρει σύγχρονοι ὁ Ἄριστος καὶ ὁ Ἀσκληπιάδης τοῦ Ἀρριανοῦ καὶ νὰ ταυτίζεται ὁ δεύτερος μὲ τον Ἀσκληπιάδη τὸν Κύπριο ποὺ γράφει Περὶ Κύπρου καὶ Φοινίκης μυθικά (πβ. καὶ τὰ περὶ Χαλκίδος τοῦ Ἄριστου τοῦ Σαλαμίνιου, στὸ 14 F5, κ.ἄ.)· ἄλλη ταύτιση πιὸ πιθανὴ δὲν φαίνεται νὰ ὑπάρχει, κι ὁ Ἀσκληπιάδης ὁ Κύπριος ποὺ ὁ Πορφύριος ἀναφέρει μαζὶ μὲ τὸν Νεάνθη τὸν Κυζικηνὸ (καὶ αὐτοῦ ἀπόσπασμα παραθέτει, ὄχι τοῦ Νεάνθη), δὲν φαίνεται νά 'ναι ἄγνωστος καὶ ἀσήμαντος.

  1. Jacoby, F. (1923-1958), Die Fragmente der griechischen Historiker, parts I-IIIC.2, Berlin-Leiden.a↑ b↑ c↑
  2. Vossius, G. H. (1651), De Historicis Graecis (Libri IV), Leiden.a↑ b↑
  3. von Pauly, A F., Wissowa G., Kroll W., Mittelhaus K. & Furchtegott Ziegler K J. (1893-1980), Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft, Stuttgart .a↑ b↑
  4. Müller, K. & Müller T. (1841-1872), Fragmenta Historicorum Graecorum, Vols. I-V, Paris.a↑ b↑
  5. Michaelidou-Nicolaou, I. (1976), Prosopography of Ptolemaic Cyprus, Studies in Mediterranean Archaeology,vol. XLIV Göteborg .
  6. Χατζηϊωάννου, Κ. (1971-1992), Ἡ Ἀρχαία Κύπρος εἰς τὰς Ἑλληνικὰς Πηγάς, τóμ. Α΄- Στ΄, Λευκωσία.
  7. Tarn, W. W. (1948), Alexander the Great, Vols. I-II, Cambridge.
  8. Pearson, L. (1960), The Lost Histories of Alexander the Great, Philological Monographs,no. 20, ed. by F. R. Walton New York.
  9. Brunt, P. A. (1976-1983), Arrian, Anabasis Alexandri, Vols. I-II, Loeb Classical Library London.
  10. Bosworth, A. B. (1988), From Arrian to Alexander: Studies in Historical Interpretation, Oxford.
  11. Βαρβούνης, Μ. Γ. (1990), Μυθολογικὰ καὶ Λαογραφικὰ Μελετήματα, Ἀθήνα.