You are here

T7

Please add a search word

T= Testimonium  F= Fragmentum  E=  Επιγραφή / Inscription

ARGUMENTUM PROCLI CHRESTOMATHIAE ECLOGAE / Πρόκλου Χρηστομαθίας γραμματικῆς τῶν εἰς δ΄ διηιρημένων τὸ α΄

1Τοῦ αὐτοῦ περὶ τῶν Κυπρίων λεγομένων ποιημάτων

Ἐπιβάλλει τούτοις τὰ λεγόμενα Κύπρια ἐν βιβλίοις φερόμε-

να ἕνδεκα, ὧν περὶ τῆς γραφῆς ὕστερον ἐροῦμεν, ἵνα μὴ τὸν

ἑξῆς λόγον νῦν ἐμποδίζωμεν. τὰ δὲ περιέχοντά ἐστι ταῦτα2.

  Ζεὺς βουλεύεται3 μετὰ τῆς Θέμιδος4 περὶ τοῦ Τρωϊκοῦ πολέ-

μου· παραγενομένη δὲ Ἔρις εὐωχουμένων τῶν θεῶν ἐν τοῖς

Πηλέως γάμοις νεῖκος περὶ κάλλους ἐνίστησιν5 Ἀθηνᾶι, Ἥραι

καὶ Ἀφροδίτηι, αἳ πρὸς Ἀλέξανδρον ἐν Ἴδηι κατὰ Διὸς προσ-

ταγὴν ὑφ' Ἑρμοῦ πρὸς τὴν κρίσιν ἄγονται· καὶ προκρίνει τὴν

Ἀφροδίτην ἐπαρθεὶς τοῖς Ἑλένης γάμοις Ἀλέξανδρος. ἔπειτα

δὲ Ἀφροδίτης ὑποθεμένης ναυπηγεῖται, καὶ Ἕλενος περὶ τῶν

μελλόντων αὐτοῖς προθεσπίζει. καὶ ἡ Ἀφροδίτη Αἰνείαν συμ-

πλεῖν αὐτῶι κελεύει. καὶ Κασσάνδρα περὶ τῶν μελλόντων προ-

δηλοῖ. ἐπιβὰς δὲ τῆι Λακεδαιμονίαι Ἀλέξανδρος ξενίζεται πα-

ρὰ τοῖς Τυνδαρίδαις καὶ μετὰ ταῦτα ἐν τῆι Σπάρτηι παρὰ Με-

νελάωι· καὶ Ἑλένηι παρὰ τὴν εὐωχίαν δίδωσι δῶραἈλέξαν-

δρος. καὶ μετὰ ταῦτα Μενέλαος εἰς Κρήτην ἐκπλεῖ, κελεύσας

τὴν Ἑλένην τοῖς ξένοις τὰ ἐπιτήδεια παρέχειν, ἕως ἂν ἀπαλλα-

γῶσιν. ἐν τούτωι δὲ Ἀφροδίτη συνάγει τὴν Ἑλένην τῶι Ἀλε-

ξάνδρωι. καὶ μετὰ τὴν μίξιν τὰ πλεῖστα κτήματα ἐνθέμενοι νυ-

κτὸς ἀποπλέουσι. χειμῶνα δὲ αὐτοῖς ἐφίστησιν Ἥρα. καὶ προσ-

ενεχθεὶς ΣιδῶνιἈλέξανδρος αἱρεῖ τὴν πόλιν. καὶ ἀποπλεύ-

σας εἰς Ἴλιον γάμους τῆς Ἑλένης ἐπετέλεσεν.

Ἐν τούτωι δὲ Κάστωρ μετὰ Πολυδεύκους τὰς Ἴδα καὶ Λυγ-

κέως6 βοῦς ὑφαιρούμενοι ἐφωράθησαν. καὶ Κάστωρ μὲν ὑπὸ

τοῦ Ἴδα ἀναιρεῖται, Λυγκεὺς δὲ καὶ Ἴδας ὑπὸ Πολυδεύκους·

καὶ Ζεὺς αὐτοῖς ἑτερήμερον νέμει τὴν ἀθανασίαν. καὶ μετὰ

ταῦτα Ἶρις7 ἀναγγέλλει τῶι Μενελάωι τὰ γεγονότα κατὰ τὸν

οἶκον. ὁ δὲ παραγενόμενος περὶ τῆς ἐπ' Ἴλιον στρατείας8 βου-

λεύεται μετὰ τοῦ ἀδελφοῦ, καὶ πρὸς Νέστορα παραγίνεται

Μενέλαος. Νέστωρ δὲ ἐν παρεκβάσει διηγεῖται αὐτῶι ὡς Ἐπω-

πεὺς φθείρας τὴν Λυκούργου9 θυγατέρα ἐξεπορθήθη, καὶ τὰ

περὶ Οἰδίπουν καὶ τὴν Ἡρακλέους μανίαν καὶ τὰ περὶ Θησέα

καὶ Ἀριάδνην. ἔπειτα τοὺς ἡγεμόνας ἀθροίζουσιν ἐπελθόντες

τὴν Ἑλλάδα. καὶ μαίνεσθαι προσποιησάμενον Ὀδυσσέα10 ἐπὶ

τῶι μὴ θέλειν συστρατεύεσθαι ἐφώρασαν, Παλαμήδους ὑπο-

θεμένου τὸν υἱὸν Τηλέμαχον ἐπὶ κόλασιν ἐξαρπάσαντες.

Καὶ μετὰ ταῦτα συνελθόντες εἰς Αὐλίδα θύουσι· καὶ τὰ περὶ

τὸν δράκοντα καὶ τοὺς στρουθοὺς γενόμενα δείκνυται, καὶ

Κάλχας περὶ τῶν ἀποβησομένων προλέγει αὐτοῖς. ἔπειτα ἀνα-

χθέντες Τευθρανίαι προσίσχουσι καὶ ταύτην ὡς Ἴλιον ἐπόρ-

θουν. Τήλεφος δὲ ἐκβοηθήσας Θέρσανδρόν τε τὸν Πολυνεί-

κους κτείνει καὶ αὐτὸς ὑπὸ Ἀχιλλέως τιτρώσκεται. ἀποπλέουσι

δὲ αὐτοῖς ἐκ τῆς Μυσίας χειμὼν ἐπιπίπτει καὶ διασκεδάννυν-

ται. Ἀχιλλεὺς δὲ Σκύρωι προσ‹σ›χὼν11 γαμεῖ τὴν Λυκομήδους

θυγατέρα Δηϊδάμειαν. ἔπειτα Τήλεφον κατὰ μαντείαν παρα-

γενόμενον εἰς Ἄργος ἰᾶται Ἀχιλλεὺς ὡς ἡγεμόνα γενησόμενον

τοῦ ἐπ' Ἴλιον πλοῦ.

Καὶ τὸ δεύτερον ἠθροισμένου τοῦ στόλου ἐν Αὐλίδι Ἀγα-

μέμνων ἐπὶ θήρας12 βαλὼν ἔλαφον ὑπερβάλλειν ἔφησε καὶ τὴν

Ἄρτεμιν. μηνίσασα13 δὲ ἡ θεὸς ἐπέσχεν αὐτοὺς τοῦ πλοῦ χειμῶ-

νας ἐπιπέμπουσα. Κάλχαντος δὲ εἰπόντος τὴν τῆς θεοῦ μῆνιν

καὶ Ἰφιγένειαν κελεύσαντος θύειν τῆι Ἀρτέμιδι, ὡς ἐπὶ γάμον

αὐτὴν Ἀχιλλεῖ μεταπεμψάμενοι θύειν ἐπιχειροῦσιν. Ἄρτεμις

δὲ αὐτὴν ἐξαρπάσασα εἰς Ταύρους μετακομίζει καὶ ἀθάνατον

ποιεῖ14, ἔλαφον δὲ ἀντὶ τῆς κόρης παρίστησι τῶι βωμῶι.

Ἔπειτα καταπλέουσιν εἰς Τένεδον. καὶ εὐωχουμένων αὐ-

τῶν Φιλοκτήτης ὑφ' ὕδρου πληγεὶς διὰ τὴν δυσοσμίαν ἐν Λή-

μνωι κατελείφθη· καὶ Ἀχιλλεὺς ὕστερον κληθεὶς διαφέρεται

πρὸς Ἀγαμέμνονα.

Ἔπειτα ἀποβαίνοντας αὐτοὺς εἰς Ἴλιον εἴργουσιν οἱ Τρῶες

καὶ θνήισκει Πρωτεσίλαος ὑφ' Ἕκτορος. ἔπειτα Ἀχιλλεὺς αὐ-

τοὺς τρέπεται ἀνελὼν Κύκνον τὸν Ποσειδῶνος. καὶ τοὺς νε-

κροὺς ἀναιροῦνται. καὶ διαπρεσβεύονται πρὸς τοὺς Τρῶας,

τὴν Ἑλένην καὶ τὰ κτήματα ἀπαιτοῦντες. ὡς δὲ οὐχ ὑπήκου-

σαν ἐκεῖνοι, ἐνταῦθα δὴ τειχομαχοῦσιν. ἔπειτα τὴν χώραν ἐπεξ-

ελθόντες15 πορθοῦσι καὶ τὰς περιοίκους πόλεις. καὶ μετὰ ταῦτα

Ἀχιλλεὺς Ἑλένην ἐπιθυμεῖ θεάσασθαι· καὶ συνήγαγεν αὐτοὺς

εἰς τὸ αὐτὸ Ἀφροδίτη καὶ Θέτις. εἶτα ἀπονοστεῖν ὡρμημένους

τοὺς Ἀχαιοὺς Ἀχιλλεὺς κατέχει. κἄπειτα ἀπελαύνει τὰς Αἰ-

νείου βόας καὶ Λυρνησσὸν καὶ Πήδασον πορθεῖ καὶ συχνὰς

τῶν περιοικίδων πόλεων καὶ Τρωΐλον φονεύει. Λυκάονά τε

Πάτροκλος εἰς Λῆμνον ἀγαγὼν ἀπεμπολᾶι. καὶ ἐκ τῶν λαφύ-

ρων Ἀχιλλεὺς μὲν Βρισηΐδα γέρας λαμβάνει, Χρυσηΐδα δὲ -

γαμέμνων. ἔπειτά ἐστι Παλαμήδους θάνατος καὶ Διὸς βουλὴ

ὅπως ἐπικουφίσηι τοὺς Τρῶας Ἀχιλλέα τῆς συμμαχίας τῆς

Ἑλληνικῆς ἀποστήσας καὶ κατάλογος τῶν τοῖς Τρωσὶ συμμα-

χησάντων16.

  1. [Vid. Procl. Chrest. ed. Severyns (: S.), cum siglis.] Tit. Τοῦ αὐτοῦ περὶ τῶν Κυπρίων λεγομένων ποιημάτων Fi; om. H: ὅπως προέβη ὁ τρωικὸς πόλεμος G
  2. 3 ταῦτα HIl: τοιαῦτα K
  3. 4 βούλεται Hk
  4. Θέμιδος Heyne: θέτιδος f
  5. 6 ἐνίστησιν Hi (it. A. We., et nos dubit.); ἐνέστησε G: ἀνίστησιν FLsv (it. S. Da. Be.)
  6. 23-24,25 Λυγκέως, Λυγκεὺς Heyne: λυγ- vel λυγγ- codd. L
  7. 27 Ἶρις g: ἔρις *F
  8. 28 στρατείας *FHIK: στρατίας Gl
  9. 31 Λυκούργου *FHi (it. S. Da. Be. We.): Λύκου coni. Heyne (it. A.)
  10. 34 τὸν ante Ὀδυσσέα G. (it. A.)
  11. 44 προσσχὼν Bekker: προσχὼν f
  12. 49 θήρας Bekker (it. A. We, et nos dubit.): θήραν FHi (θὴραν La.c., θήραν ἐξιὼν καὶ G): θηρῶν S. (it. Da. Be.)
  13. 50 μηνίσασα *FGHI: μηνύσασα k
  14. 54-55 ἀθάνατον ποιεῖ *FHi: ξενοκτονεῖν καθίστησιν G
  15. 65-66 ἐπεξελθόντες *FGi: ὑπεξελθόντες H.
  16. 74-77 ἐντεῦθεν τὰ κατὰ τὴν ἰλιάδα ὁμήρου πεπραγμένα pro ἔπειτά ἐστι (...) συμμαχησάντων G.
ΥΠΟΘΕΣΗ ΠΡΟΚΛΟΥ ΧΡΗΣΤΟΜΑΘΙΑΣ ΕΚΛΟΓΕΣ / Πρόκλου Χρηστομαθίας γραμματικῆς ΒΙΒΛΙΟ Α΄

Τοῦ ἴδιου γιὰ τὰ Κύπρια λεγόμενα ποιήματα

Παραθέτει μετὰ ἀπ' αὐτὰ τὰ λεγόμενα Κύπρια, ποὺ φέρονται σὲ

ἕντεκα βιβλία, γιὰ τὴ συγγραφὴ τῶν ὁποίων θὰ μιλήσουμε ἀργότε-

ρα, γιὰ νὰ μὴν διακόψουμε τώρα τὴ συνέχεια τοῦ λόγου. Τὰ περιε-

χόμενα εἶναι τὰ ἑξῆς:

   Ὁ Δίας συσκέπτεται μὲ τὴ Θέμιδα γιὰ τὸν Τρωικὸ πόλεμο· κι ἐνῶ

διασκεδάζουν οἱ θεοὶ στοὺς γάμους τοῦ Πηλέα, ἔρχεται ἡ Ἔριδα

καὶ ξεσηκώνει φιλονεικία γιὰ τὴν ὀμορφιὰ ἀνάμεσα στὴν Ἀθηνᾶ,

τὴν Ἥρα καὶ τὴν Ἀφροδίτη, οἱ ὁποῖες κατὰ προσταγὴ τοῦ Δία

ὁδηγοῦνται στὸν Ἀλέξανδρο στὴν Ἴδη ἀπὸ τὸν Ἑρμῆ γιὰ κρίση·

καὶ προκρίνει τὴν Ἀφροδίτη ὁ Ἀλέξανδρος δελεασμένος ἀπὸ τὸ

γάμο μὲ τὴν Ἑλένη. Ὕστερα μὲ προτροπὴ τῆς Ἀφροδίτης ἑτοιμάζει

πλοῖο καὶ ὁ Ἕλενος προμαντεύει γιὰ ὅσα πρόκειται νὰ τοὺς συμ-

βοῦν. Καὶ ἡ Ἀφροδίτη προτρέπει τὸν Αἰνεία νὰ ταξιδεύσει μαζί του.

Καὶ ἡ Κασσάνδρα προμαντεύει γιὰ τὰ μελλούμενα. Ὁ Ἀλέξανδρος

φθάνοντας στὴ Λακεδαιμονία φιλοξενεῖται ἀπὸ τοὺς Τυνδαρίδες

καὶ στὴ συνέχεια ἀπὸ τὸν Μενέλαο στὴ Σπάρτη· κατὰ τὴ διάρκεια

δὲ τοῦ συμποσίου ὁ Ἀλέξανδρος προσφέρει δῶρα στὴν Ἑλένη.

Μετὰ ἀπὸ αὐτὰ ὁ Μενέλαος ἀποπλέει γιὰ τὴν Κρήτη προστάζοντας

τὴν Ἑλένη νὰ προσφέρει στοὺς ξένους ὅ,τι χρειάζονται, μέχρι νὰ

φύγουν. Σ' αὐτὸ τὸ διάστημα ἡ Ἀφροδίτη φέρνει σὲ συνουσία τὴν

Ἑλένη μὲ τὸν Ἀλέξανδρο. Καὶ μετὰ τὸ ζευγάρωμα βάζουν στὸ

πλοῖο τὰ περισσότερα πράγματα καὶ ἀποπλέουν νυχτιάτικα. Ἡ

Ἥρα ὅμως τοὺς σηκώνει τρικυμία. Ὁ Ἀλέξανδρος προσαράζει

στὴ Σιδώνα καὶ κυριεύει τὴν πόλη. Καὶ ἀφοῦ ἀπόπλευσε γιὰ τὴν

Τροία τέλεσε τοὺς γάμους του μὲ τὴν Ἑλένη.

   Στὸ μεταξὺ ὁ Κάστωρ μὲ τὸν Πολυδεύκη πιάστηκαν νὰ κλέβουν

τὰ βόδια τοῦ Ἴδα καὶ τοῦ Λυγκέα. Καὶ ὁ μὲν Κάστωρ σκοτώνεται

ἀπὸ τὸν Ἴδα, ὁ Λυγκεὺς δὲ καὶ ὁ Ἴδας ἀπὸ τὸν Πολυδεύκη· καὶ ὁ

Ζεὺς τοὺς παραχωρεῖ μέρα παρὰ μέρα ἐναλλακτικὰ τὴν ἀθανασία.

Μετὰ ἀπ' αὐτὰ ἡ Ἴριδα ἀναγγέλλει στὸν Μενέλαο ὅσα ἔγιναν στὸ

σπίτι του. Αὐτὸς γυρνώντας πίσω συσκέπτεται μὲ τὸν ἀδελφό του

γιὰ τὴν ἐκστρατεία ἐναντίον τῆς Τροίας καὶ ὁ Μενέλαος πηγαίνει

στὸν Νέστορα. Ὁ Νέστωρ τοῦ διηγεῖται παρεκβατικὰ πῶς ὁ Ἐπω-

πεὺς κατέστρεψε τὴν κόρη τοῦ Λυκούργου καὶ ἀφανίστηκε, καὶ τὰ

σχετικὰ μὲ τὸν Οἰδίποδα καὶ τὴ μανία τοῦ Ἡρακλῆ καὶ τὰ σχετικὰ

μὲ τὸν Θησέα καὶ τὴν Ἀριάδνη. Ἔπειτα γυρίζουν τὴν Ἑλλάδα καὶ

συναθροίζουν τοὺς ἡγεμόνες. Καὶ ὅταν ὁ Ὀδυσσεὺς προσποιήθηκε

ὅτι δὲν ἦταν στὰ καλά του ἐπειδὴ δὲν ἤθελε νὰ συνεκστρατεύσει,

τὸν ἀποκάλυψαν, ἀφοῦ μὲ σχέδιο τοῦ Παλαμήδη ἅρπαξαν τὸν γιό

του Τηλέμαχο γιὰ νὰ τὸν βασανίσουν.

   Μετὰ ἀπ' αὐτὰ συγκεντρώνονται στὴν Αὐλίδα καὶ θυσιάζουν·

καὶ τοὺς παρουσιάζονται αὐτὰ ποὺ ἔγιναν μὲ τὸ φίδι καὶ τοὺς

σπουργίτες καὶ ὁ Κάλχαντας προλέγει σ' αὐτοὺς γιὰ ὅσα πρόκειται

νὰ συμβοῦν. Ἔπειτα ἀφοῦ ἀνοίγονται στὸ πέλαγος προσορμίζονται

στὴν Τευθρανία καὶ τὴν πολιορκοῦν νομίζοντας ὅτι εἶναι ἡ Τροία.

Ὁ Τήλεφος σπεύδοντας σὲ βοήθεια σκοτώνει τὸν Θέρσανδρο τὸν

γιὸ τοῦ Πολυνείκη καὶ ὁ ἴδιος πληγώνεται ἀπὸ τὸν Ἀχιλλέα. Ἀπο-

πλέοντας ἀπὸ τὴ Μυσία τοὺς βρίσκει τρικυμία καὶ διασκορπίζονται.

Ὁ Ἀχιλλέας προσορμίζεται στὴ Σκύρο καὶ νυμφεύεται τὴν κόρη

τοῦ Λυκομήδη Δηιδάμεια. Ἔπειτα ὁ Ἀχιλλέας γιατρεύει τὸν Τήλε-

φο, ποὺ ἦρθε στὸ Ἄργος σύμφωνα μὲ ἕνα χρησμό, γιὰ νὰ ὁδηγήσει

τὸν στόλο ἐνάντια στὴν Τροία.

   Κι ὅταν συναθροίστηκε γιὰ δεύτερη φορὰ ὁ στόλος στὴν Αὐλίδα

ὁ Ἀγαμέμνονας σὲ κυνήγι κτύπησε ἕνα ἐλάφι κι ἰσχυρίστηκε πὼς

ξεπέρασε καὶ τὴν Ἄρτεμη. Ὀργισμένη δὲ ἡ θεὰ τοὺς ἐμπόδισε νὰ

ἀποπλεύσουν στέλλοντας τρικυμίες. Κι ὅταν ὁ Κάλχας φανέρωσε

τὴν ὀργὴ τῆς θεᾶς καὶ παράγγειλε νὰ θυσιάσουν τὴν Ἰφιγένεια στὴν

Ἄρτεμη, ἐπιχειροῦν νὰ τὴ θυσιάσουν ἀφοῦ ἔστειλαν καὶ τὴν ἔφεραν

γιὰ νὰ τὴν παντρέψουν τάχα μὲ τὸν Ἀχιλλέα. Ἡ Ἄρτεμη ὅμως

ἁρπάζοντάς την τὴ μεταφέρει στὴ χώρα τῶν Ταύρων καὶ τὴν κα-

θιστᾶ ἀθάνατη, ἀφήνει δὲ στὸ βωμὸ ἀντὶ τῆς κόρης ἕνα ἐλάφι.

   Ἔπειτα καταπλέουν στὴν Τένεδο. Καὶ σ' ἕνα ξεφάντωμά τους ὁ

Φιλοκτήτης δαγκώνεται ἀπὸ ἕνα νερόφιδο καὶ λόγω τῆς δυσοσμίας

τὸν ἐγκαταλείπουν στὴ Λῆμνο· κι ὁ Ἀχιλλέας προσκαλεσμένος ἐκ

τῶν ὑστέρων φιλονικεῖ μὲ τὸν Ἀγαμέμνονα.

   Ἔπειτα ἐνῶ ἀποβιβάζονται στὴν Τροία τοὺς ἐμποδίζουν οἱ Τρῶ-

ες καὶ σκοτώνεται ὁ Πρωτεσίλαος ἀπὸ τὸν Ἕκτορα. Ἔπειτα ὁ Ἀ-

χιλλέας τοὺς τρέπει σὲ φυγὴ σκοτώνοντας τὸν Κύκνο τὸν γιὸ τοῦ

Ποσειδώνα. Καὶ θάβουν τοὺς νεκρούς· καὶ στέλλουν πρεσβεία

στοὺς Τρῶες, ζητώντας πίσω τὴν Ἑλένη καὶ τοὺς θησαυρούς. Κι

ὅταν ἐκεῖνοι δὲν ὑπάκουσαν, τότε βέβαια ἀρχίζουν τὶς τειχομαχίες.

Ἔπειτα ἐκστρατεύοντας ἐκπορθοῦν τὴ χώρα καὶ τὶς γειτονικὲς πόλεις.

Καὶ μετὰ ἀπὸ αὐτὰ ὁ Ἀχιλλέας ἐπιθυμεῖ νὰ δεῖ τὴν Ἑλένη· καὶ

τοὺς φέρνουν στὸ ἴδιο μέρος ἡ Ἀφροδίτη καὶ ἡ Θέτιδα. Στὴ συνέ-

χεια, ὅταν οἱ Ἀχαιοὶ κινοῦνται γιὰ νὰ γυρίσουν στὴν πατρίδα, τοὺς

συγκρατεῖ ὁ Ἀχιλλέας. Καὶ ἔπειτα παίρνει τὰ βόδια τοῦ Αἰνεία καὶ

ἐκπορθεῖ τὴ Λυρνησσὸ καὶ τὴν Πήδασο καὶ πολλὲς ἀπὸ τὶς γειτονι-

κὲς πόλεις καὶ φονεύει τὸν Τρωίλο. Καὶ ὁ Πάτροκλος φέρνει τὸν

Λυκάονα στὴ Λῆμνο καὶ τὸν πωλεῖ· καὶ ἀπὸ τὰ λάφυρα ὁ μὲν Ἀ-

χιλλέας παίρνει τὴ Βρισηίδα ὡς γέρας ἐνῶ ὁ Ἀγαμέμνονας τὴ Χρυ-

σηίδα. Ἔπειτα εἶναι ὁ θάνατος τοῦ Παλαμήδη καὶ ἡ ἀπόφαση τοῦ

Δία νὰ ἀνακουφίσει τοὺς Τρῶες κάνοντας νὰ ἀποσυρθεῖ ὁ Ἀχιλλέ-

ας ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ συμμαχία καὶ κατάλογος ἐκείνων ποὺ συμμά-

χησαν μὲ τοὺς Τρῶες.

Σχόλια: 

Βλ. ἀνωτ. 3 Τ1-7 (Κείμενο ‒ Μετάφραση, μὲ τὶς σχετικὲς σημειώσεις) καὶ –γιὰ τὸ περιεχόμενο καὶ τὰ σχετικὰ προβλήματα– σσ. 83-95. Βλ. ἐπίσης West GEpF1 σσ. 64-81 (κυρίως 64-65, ἐπιγραφὴ τοῦ 2ου αἰ. π.Χ. ἀπὸ τὴν Ἁλικαρνασσό: ἔσπειρεν Πανύασσιν ἐπῶν ἀρίσημον ἄνακτα, | Ἰλιακῶν Κυπρίαν τίκτεν ἀοιδοθέτην [βλ. καὶ κατωτ. σχόλ. σ.στ. F4.2-4] καὶ 66 κἑ.: «Proclus, Chrestomathia, suppleta ex Apollod. epit. 3.1-33»).