You are here

F8

Please add a search word

T= Testimonium  F= Fragmentum  E=  Επιγραφή / Inscription

Paus. 10.26.1

1Ἐπὶ δὲ τῆι Κρεούσηι λέγουσιν ὡς ἡ θεῶν μήτηρ καὶ Ἀφροδίτη

δουλείας ἀπὸ Ἑλλήνων αὐτὴν ἐρρύσαντο· εἶναι γὰρ δὴ

καὶ Αἰνείου τὴν Κρέουσαν γυναῖκα. Λέσχεως  (Il. Parv. fr. 20 All.,

22 Da. Be.) δὲ καὶ ἔπη τὰ Κύπρια διδόασιν Εὐρυδίκην ↓

  γυναῖκα Αἰνείαι .

  1. [Vid. Paus. edd. Spiro et Rocha-Pereira, et Papachatzis; fr. 22 All., 23 Da., 31 Be., 28 We.]
Παυσ. 10.26.1

Γιὰ τὴν Κρέουσα λένε πὼς ἡ μητέρα τῶν θεῶν καὶ ἡ Ἀφροδίτη τὴ

λύτρωσαν ἀπ' τὴ δουλεία τῶν Ἑλλήνων· γιατὶ ὡς γνωστὸν ἡ Κρέ-

ουσα εἶναι καὶ τοῦ Αἰνεία γυναίκα1. Ὁ Λέσχης πάλι (Μικρὰ Ἰλιὰς

ἀπόσπ. 20 All.=22 Da. Be.) καὶ τὰ Κύπρια ἔπη δίνουν γυναίκα

στὸν Αἰνεία τὴν Εὐρυδίκη.

  1. [Ἡ Κρέουσα ἀναφέρεται συχνὰ ὡς γυναίκα τοῦ Αἰνεία (ὅπως στὸν Βεργίλιο, Αἰν. 2.738-9). Γιὰ τὴν ἐδῶ κατάταξη τοῦ ἀποσπ. βλ. κατωτ. σχόλ. στὸ χωρίο.]
Σχόλια: 

Ἡ κατάταξη τοῦ ἀποσπάσματος εἶναι δύσκολη. Ἀπὸ τὴν περίληψη τοῦ Πρόκλου δύο χωρία φαίνονται πιθανά: (1) Στὴν ἀρχὴ τῆς διηγήσεως, στὰ σχετικὰ μὲ τὴν Ἀφροδίτη καὶ τὸν Αἰνεία (καὶ ἡ Ἀφροδίτη συμπλεῖν αὐτῶι κελεύει). (2) Στὸ τέλος τῆς διηγήσεως, στὸ ἐπεισόδιο Ἀχιλλέα – Αἰνεία (κἄπειτα ἀπελαύνει τὰς Αἰνείου βόας καὶ Λυρνησσὸν καὶ Πήδασον πορθεῖ ...). Ἀπὸ τοὺς ἐκδότες τῶν Κυπρίων ἄλλοι προτιμοῦν τὴν κατάταξη τοῦ ἀποσπάσματος στὴν πρώτη περίπτωση (Welcker1, Henrichsen2, Engel3, Ξυδᾶς4), ἄλλοι ἐπιλέγουν τὴ β΄ εὐκαιρία (Bethe5, Kinkel6, Allen7, Davies8, Bernabé9, West10). Προτιμήσαμε τὴν κατάταξη τοῦ χωρίου ἀνάμεσα στὰ πρῶτα ὡς πιὸ φυσική. Βλ. καὶ ἀνωτ. τὰ σχόλιά μας στὸ F6, πβ. Ξυδᾶς ΚΕ4 σσ. 78-79.

3. Λέσχεως: βλ. Μικρ. Ἰλ. ἀπόσπ. XX Allen7. Ὁ Λέσχης ὁ Μυτιληναῖος φέρεται συνήθως (μαζὶ μὲ τὸν Ὅμηρο, στὸν ὁποῖο ἀποδόθηκαν κατὰ καιροὺς ὅλα σχεδὸν τὰ ἀρχαϊκὰ ἔπη), ὡς ὁ ποιητὴς τῆς Μικρᾶς Ἰλιάδος (Ilias Parva).

4. Εὐρυδίκην: τὸ ὄνομα τῆς Εὐρυδίκης ὡς συζύγου τοῦ Αἰνεία δὲν ἀπαντᾶ στὸν Ὅμηρο καὶ στὴ λοιπὴ ἀρχαϊκὴ ἐπικὴ ποίηση, ἐκτὸς ἀπὸ τὶς δύο περιπτώσεις ποὺ μνημονεύει ὁ Παυσανίας στὸ παρὸν ἀπόσπασμα, χωρὶς ὅμως νὰ εἶναι ἀπαραίτητο τὸ συμπέρασμα ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ ἐπινόηση τοῦ ποιητῆ τῶν Κυπρίων (ἤ, γιὰ ὅσους δὲν δέχονται ὅτι αὐτὴ εἶναι μεταγενέστερη, τῆς Μικρᾶς Ἰλιάδος). Ἡ ἔλλειψη ἐπαρκῶν στοιχείων καθιστᾶ ἀβέβαιη κάθε σχετικὴ ὑπόθεση, ἂν καὶ φαίνεται εὔλογη ἡ ἐπινόηση τοῦ ἐπεισοδίου τούτου ἀπὸ τὸν ποιητὴ τῶν Κυπρίων (ὅπου ἡ θέση τῆς Ἀφροδίτης ἄφηνε ἀρκετὰ περιθώρια γιὰ τὸν Αἰνεία καὶ τὰ σχετικὰ μ' αὐτόν) καὶ ἡ μίμησή του ἀπὸ τὸν ποιητὴ τῆς Μικρᾶς Ἰλιάδος. Εἶναι ἐπίσης ἀβέβαιο ποιάν Εὐρυδίκη ἤθελαν γυναίκα τοῦ Αἰνεία ὁ ποιητὴς τῶν Κυπρίων καὶ τῆς Μικρᾶς Ἰλιάδος, νοουμένου ὅτι Εὐρυδίκη ὀνομαζόταν καὶ ἡ σύζυγος τοῦ Ὀρφέα (βλ. Ἀπολλόδ. 1.14), καὶ ἡ κόρη τοῦ Ἄδραστου καὶ σύζυγος τοῦ Ἴλου (ὅ.π. 3.146), καὶ ἡ γυναίκα τοῦ Λυκούργου καὶ μητέρα τοῦ Ὀφέλτη (ὅ.π. 3.65), ἂν καὶ εἶναι πιὸ εὔλογο νὰ ὑποθέσουμε ὅτι πρόκειται ἢ γιὰ τὴ γυναίκα τοῦ Ἴλου ἢ γιὰ κάποιαν ὁμώνυμη ἀπόγονό της (βλ. ὅ.π. 3.141 κἑ.).

5. Αἰνείαι: γιός, ὡς γνωστό, τῆς Ἀφροδίτης καὶ τοῦ Ἀγχίση. Βλ. κατωτ. 5 Υ1, κυρίως 196 κἑ., ὅπου προλέγονται ἀπὸ τὴν Ἀφροδίτη τὰ σχετικὰ μὲ τὸν Αἰνεία καὶ δίνεται ἡ ἐξήγηση τοῦ ὀνόματος (ἀπὸ τὸ αἰνὸν ... ἄχος τῆς θεᾶς).

  1. Der epische Cyclus oder die homerischen Dichter, , 1865/1882, Volume I-II, Bonn, (1865)
  2. De carminibus Cypriis commentatio, , Copenhagen, (1828)
  3. Kypros: Eine Monographie, , Volume I-II, Berlin , (1841)
  4. Τὰ Κύπρια ἔπη: Προλεγόμενα, Κείμενο, Ἑρμηνεία, , Ἀθήνα, (1979) a↑ b↑
  5. Homer: Dichtung und Sage. II: Odyssee, Kyklos, Zeitbestimmung, , Leipzig, (1922)
  6. Epicorum Graecorum Fragmenta, , Volume I, Leipzig, (1877)
  7. Homeri Opera, , Oxford Classical Texts , 1912/1946, Volume V, (1912) a↑ b↑
  8. Epicorum graecorum fragmenta, , Göttingen, (1988)
  9. Poetae Epici Graeci. Testimonia et Fragmenta. Part I, , Leipzig, (1987)
  10. Greek Epic Fragments: From the Seventh to the Fifth Centuries B.C., , Loeb Classical Library, Cambridge, Massachusetts – London, England, (2003)