You are here

F19

Please add a search word

T= Testimonium  F= Fragmentum  E=  Επιγραφή / Inscription

Paus. 4.2.7

1Λυγκέως μὲν δὴ παῖδα οὐκ ἴσμεν γενόμενον, Ἴδα δὲ Κλεοπά-

τραν θυγατέρα ἐκ Μαρπήσσης, ἣ Μελεάγρωι συνώικησεν . ὁ

δὲ τὰ ἔπη ποιήσας τὰ Κύπρια Πρωτεσιλάου φησίν , ὃς ὅτε

κατὰ τὴν Τρωιάδα ἔσχον Ἕλληνες ἀποβῆναι πρῶτος ἐτόλμη-

  σε, Πρωτεσιλάου τούτου  τὴν γυναῖκα Πολυδώραν  μὲν τὸ ὄνο-

μα, θυγατέρα δὲ Μελεάγρου φησὶν εἶναι τοῦ Οἰνέως.

  1. [Vid. Paus. edd. Spiro et Rocha-Pereira, et Papachatzis; fr. 17 All., 18 Da., 26 Be., 22 We.]
Παυσ. 4.2.7

1Τοῦ Λυγκέα βέβαια δὲν ξέρουμε νὰ γεννήθηκε παιδί, τοῦ Ἴδα ὅμως

(ξέρουμε) τὴν Κλεοπάτρα τὴν κόρη του ἀπὸ τὴ Μάρπησσα, ἡ ὁποία

ἔζησε μαζὶ μὲ τὸν Μελέαγρο. Αὐτὸς δὲ ποὺ σύνθεσε τὰ Κύπρια

τοῦ Πρωτεσίλαου λέει, ποὺ ὅταν οἱ Ἕλληνες ἔφτασαν στὴν Τρωάδα

τόλμησε νὰ ἀποβιβαστεῖ πρῶτος, τοῦ Πρωτεσίλαου τούτου λέει πὼς

ἡ γυναίκα ὀνομαζόταν Πολυδώρα κι ἦταν κόρη τοῦ Μελέαγρου τοῦ

γιοῦ τοῦ Οἰνέα.

  1. [Πβ. Σχόλ. στὸ Β 701 (Ι 207.17 Dindorf). Βλ. Bernabé 29.II.]
Σχόλια: 

Ἡ θέση τοῦ ἀποσπάσματος προσδιορίζεται ἀπὸ τὸν θάνατο τοῦ Πρωτεσιλάου (βλ. περίλ. Πρόκλου ἀνωτ. Τ7.58). Λιγότερο πιθανὴ εἶναι ἡ θέση του κοντὰ στὸ ἐπεισόδιο μὲ τὸν Λυγκέα (βλ. ἀνωτ. F11).

1-2. Κλεοπάτραν (...) ἣ Μελεάγρωι συνώικησεν: πβ. Ι 560 κἑ. (βλ. καὶ ἀνωτ. σχόλ. σ.στ. F10.2 καὶ σ.στ. F16.5) καὶ ΕλλΜ Γ΄1 153 κἑ. Γιὰ τὸν Μελέαγρο (καὶ τὴν Κλεοπάτρα) βλ. ἀναλυτικὰ –μὲ τὴν παλαιότερη βιβλιογραφία– Ἀ. Β. ΜΑΦ 12 κἑ. / MAPh2 7-9 σημ. 1 (μὲ νεώτερη βιβλιογραφία) καὶ 11 κἑ. (βλ. σὺν τοῖς ἄλλοις Muellner AngA3 146 κἑ. καὶ Alden HomBH4 6 κἑ., μὲ Ind. σ.λ. Meleager, σελ. 371). Ἀξιοσημείωτο εἶναι τὸ μαρμάρινο ἄγαλμα τοῦ Μελεάγρου ἀπὸ τὸ Γυμνάσιο τῆς Σαλαμίνας, τῆς Ρωμαϊκῆς περιόδου (ἐδῶ Εἰκ. 106).

3. φησίν: θὰ μποροῦσε νὰ ἐκληφθεῖ ὡς παρενθετικό (Πρωτεσιλάου, φησίν,). Πιὸ πιθανὸ ὅμως φαίνεται νὰ συνδέεται μὲ τὸ ἀπαρ. εἶναι στὸν τελευταῖο στίχο (μὲ τὸ ἐκεῖ φησὶν ἐπανάληψη τοῦ ἐδῶ).

5. Πρωτεσιλάου τούτου: ἡ ἐπανάληψη τοῦ ὀνόματος καὶ ἡ ἐπακόλουθη ἀντων. τούτου ὀφείλεται στὴν παρεμβολὴ τῆς ἀναφ. πρότ. ὃς ... ἐτόλμησε καὶ τῆς χρον. πρότ. ὅτε ... ἔσχον· πβ. φησίν (στ. 3) καὶ φησὶν εἶναι (στ. 6), σὲ ἐπανάληψη, γιὰ τὴν ὁποία βλ. ἀνωτ. σχόλ. σ.στ. 3. Γιὰ τὸν Πρωτεσίλαο βλ. ΕλλΜ Ε΄1 85 κἑ. (μὲ παραπομπὴ στὶς ἀρχαῖες πηγές), κ.ἀ. Βλ. ἐπίσης Ι 186, 229 κἑ., 233, 239, 263 (κυρίως CIl5 Ι 231 / Α΄ 381-2, σημ. Kirk στὸ Β 698-709).

5-6. Πολυδώραν (...): μόνον ἐδῶ, ὡς σύζυγος τοῦ Πρωτεσίλαου. Ὁ Ἀπολλόδωρος, Ἐπιτ. 3.30, ὀνομάζει Λαοδάμειαν τὴ γυναίκα τοῦ ἥρωα (βλ. καὶ ΕλλΜ Ε΄1 85-86, πβ. Jouan ELCC6 317 κἑ.).

  1. Ελληνική Μυθολογία, , Αθήνα , (1986) a↑ b↑ c↑
  2. Μελέαγρος – Ἀχιλλεὺς καὶ Φοῖνιξ: Συμβολὴ εἰς τὴν ἔρευναν τῆς ἑνότητος τῆς Ἰλιάδος, , Σειρὰ ἐπιστημονικῶν διατριβῶν, 1, Λευκωσία, (1974)
  3. The Anger of Achilles: Mē̂nis in Greek Epic, , Ithaca, NY and London , (1996)
  4. Homer Beside Himself. Para-Narratives in the Iliad, , New York/Oxford , (2000)
  5. The Iliad: A Commentary, , Volume I: books 1-4, Cambridge, (1985)
  6. Euripide et les Légendes des Chants Cypriens: Des Origines de la Guerre de Troie à l'Iliade, , Paris, (1966)