You are here

F18

Please add a search word

T= Testimonium  F= Fragmentum  E=  Επιγραφή / Inscription

P. Louvre II col. ii. v. 27

1Εἰ Ἀγαμέμνων οὕτως ἀπέφασκεν2·

(v. 1) Οὐκ ἐφάμην Ἀχιλῆϊ  χολωσέμεν3 ἄλκιμον ἦτορ

         ὧδε μάλ' ἐκπάγλως, ἐπεὶ μάλα μοι φίλος ἤην4,

ἀξίωμα ἐστίν.

  1. [Vid. M. Letronne, JS 1838 p. 322 (ed. princ.); fr. 16 All., 19 Xyd., 25 Be. (cum adnot.), 21* We.]
  2. 1 ἀπέφασκεν Pap.: ἔφασκεν All.
  3. 2 χολωσέμεν Nauck Ribbeck All. Be.: χολώσειν Pap.
  4. 3 (v. 2) ἤην Pap., it Be. We.; dubit. iterarimus (cf. Λ 807 [vid. We. ad loc.], τ 283, ψ 316 al.): ἦεν All. Bethe Xyd., fort. recte; cf. A 381 ἐπεὶ μάλα οἱ φίλος ἦεν.
Πάπ. Λούβρου II στήλη ii στ. 27

Ἂν ὁ Ἀγαμέμνονας ἔλεγε τὰ λόγια·

(στ. 1) Δὲν εἶχα πρόθεση τ' Ἀχιλλέα νὰ ἐξοργίσω1 τὴ γενναία καρδιὰ

          σὲ τέτοιο ἀνείπωτο βαθμό, γιατὶ πολὺ στ' ἀλήθεια μοῦ ἦταν2

          φίλος,

εἶναι «ἀξίωμα».

  1. [Ἡ διόρθωση τοῦ χολώσειν σὲ χολωσέμεν (ἀπὸ τὸν Nauck κ.ἄ.) εἶναι γλωσσικὰ εὔλογη, μολονότι δὲν ἐπιβάλλεται ἀπὸ τὸ μέτρο.
  2. Πρόβλημα εἶναι ἂν πρέπει νὰ διατηρήσουμε τὴ γραφὴ ἤην τοῦ Παπύρου (ὅπως ὁ Bernabé) ἢ ἂν πρέπει νὰ διορθώσουμε σὲ ἦεν.]
Σχόλια: 

Ἡ κατάταξη τοῦ ἀποσπάσματος (μετὰ τὴ β΄ συνάθροιση στὴν Αὐλίδα) στὸ ἐπεισόδιο Ἀχιλλέα – Ἀγαμέμνονα ποὺ ἀναφέρει ὁ Πρόκλος (βλ. ἀνωτ. Τ7.57 καὶ κατωτ. σχόλ. σ.στ. 1-2) εἶναι πολὺ πιθανή.

1-2. (...) Ἀγαμέμνων (...) Ἀχιλῆϊ (...): Τὸ ἀπόσπ. ἀποδόθηκε («fortasse recte»: ἴσως ὀρθῶς, κατὰ τὸν Allen1) στὰ Κύπρια ἀπὸ τὸν M. Letronne (JS 1838 σελ. 322), ποὺ θεώρησε τὸ ὕφος του Ὁμηρικὸ καὶ τὸ σύνδεσε μὲ τὴν κατὰ τὸν Πρόκλο φιλονικία τοῦ Ἀχιλλέα μὲ τὸν Ἀγαμέμνονα: Ἔπειτα καταπλέουσιν εἰς Τένεδον. καὶ εὐωχουμένων αὐτῶν Φιλοκτήτης ὑφ' ὕδρου πληγεὶς διὰ τὴν δυσοσμίαν ἐν Λήμνωι κατελείφθη· καὶ Ἀχιλλεὺς ὕστερον (v.l. ὕστερος) κληθεὶς διαφέρεται πρὸς Ἀγαμέμνονα. Παραβάλλοντας καὶ πρὸς τὸ σχετικὸ ἀπόσπ. ἀπὸ τὸν Ἀριστοτέλη, Ῥητ. 1401b (16 κἑ.) τὸ ἐπὶ δεῖπνον κληθῆναι τιμιώτατον· διὰ γὰρ τὸ μὴ κληθῆναι ὁ Ἀχιλλεὺς ἐμήνισε τοῖς Ἀχαιοῖς ἐν Τενέδωι· ὁ δ' ὡς ἀτιμαζόμενος ἐμήνισεν, συνέβη δὲ τοῦτο διὰ τὸ μὴ κληθῆναι, μποροῦμε εὔκολα νὰ καταλήξουμε στὸ συμπέρασμα (βλ. Ἀ. Β., «Τὰ Κύπρια καὶ τὰ Ὁμηρικὰ ἔπη», ΠραΚυΣΒ Α΄2 483 κἑ., μὲ σημ. 29 καὶ 30) πὼς ἡ εὐωχία τῶν Ἀχαιῶν ἔγινε στὴν Τένεδο· πὼς ὁ Ἀχιλλέας ὀργίστηκε γιατὶ δὲν κλήθηκε ἢ κλήθηκε καθυστερημένα στὸ συμπόσιο (ὄχι πὼς ἡ φιλονικία ἔγινε μετὰ τὴν ἐγκατάλειψη τοῦ Φιλοκτήτη, συμπέρασμα ποὺ ὀφείλεται σὲ παρανόηση τοῦ κειμένου τοῦ Πρόκλου)· πὼς ἡ ἐγκατάλειψη τοῦ Φιλοκτήτη γίνεται στὴ Λῆμνο μετὰ τὴν εὐωχία στὴν Τένεδο. Γιὰ τὸ δυσεπίλυτο πρόβλημα τῆς σχέσεως τῆς ἔριδας Ἀχιλλέα – Ἀγαμέμνονα τῶν Κυπρίων (γιὰ τὴν καθυστερημένη πρόσκληση τοῦ Ἀχιλλέα στὸ δεῖπνο) μὲ τὴν ἔριδά τους στὴν Ἰλιάδα γιὰ τὴν ἁρπαγὴ τῆς Βρισηίδας (καὶ τὴν ἔριδα Ἀχιλλέα – Ὀδυσσέα καὶ τὴν ἐπακόλουθη χαρὰ τοῦ Ἀγαμέμνονα στὴν Ὀδύσσεια, θ 73 κἑ.) μπορεῖ κανεὶς νὰ ὑποθέσει πολλὰ (βλ. Ἀ. Β.2, ὅ.π.). Εἶναι ὅμως ἑλκυστικὴ μιὰ πιθανὴ εὐρύτατη ἐπίδραση τοῦ Ὁμήρου στὸ παραπάνω ἀπόσπασμα. (Γιὰ τὴν ἐτυμολογία τοῦ ὀνόματος Ἀχιλλεὺς βλ. σὺν τοῖς ἄλλοις: G. Nagy3, “The Name of Achilles. Questions of Etymology and ‘Folk-Etymology’ ”, Illinois Classical Studies 19 [1994] 3-5.)

  1. Homeri Opera, , Oxford Classical Texts , 1912/1946, Volume V, (1912)
  2. Πρακτικὰ τοῦ Δευτέρου Διεθνοῦς Κυπρολογικοῦ Συνεδρίου (Λευκωσία, 20-25 Ἀπριλίου 1982), , 1985-1987, Volume τόμ. Α΄-Γ΄, Λευκωσία, (1985) a↑ b↑
  3. The Name of Achilles: Questions of Etymology and 'Folk-Etymology', , Illinois Classical Studies, Issue 18, p.3-9, (1994)