You are here

F6

Please add a search word

T= Testimonium  F= Fragmentum  E=  Επιγραφή / Inscription

Athen. 4, 160e-f

1Ἑξῆς ἁρπάσας τὸν λόγονΜάγνος, Ὁ μὲν πάντα ἄριστος,

ἔφη, Λαρήνσιος ὀξέως καὶ καλῶς ἀπήντησε τῶι γάστριδι κυνὶ

περὶ τοῦ κόγχου . ἐγὼ δὲ κατὰ τοὺς τοῦ Παφίου Σωπά-

τρου Γαλάτας (sc. ἐρῶ

  (v. 1) Παρ' οἷς ἔθος ἐστίν, ἡνίκ' ἂν προτέρημά τι 

         ἐν τοῖς πολέμοις λάβωσι, θύειν τοῖς θεοῖς

         τοὺς αἰχμαλώτους· ‹τοὺς›2 Γαλάτας μιμούμενος3 

         κἀγὼ κατακαύσειν ηὐξάμην τοῖς δαίμοσι

(v. 5) διαλεκτικοὺς τρεῖς τῶν παρεγγεγραμμένων.

          καὶ μὴ‹ν› φιλοσοφεῖν φιλολογεῖν4 τ' ἀκηκοὼς

         ὑμᾶς ἐπιμελῶς καρτερεῖν θ'5 αἱρουμένους

         τὴν πεῖραν ὑμῖν λήψομαι6 τῶν δογμάτων ,

         πρῶτον7 καπνίζων· εἶτ', ἐὰν ὀπτωμένων

(v. 10) {ε}ἴδω8 τιν' ὑμῶν συσπάσαντα τὸ σκέλος,

          Ζηνωνικῶι πραθήσεθ'9 οὗτος κυρίωι

          ἐπ' ἐξαγωγῆι, τὴν φρόνησιν ἀγνοῶν.

  1. De vv. 5 sqq. vid. et Athen. Epit. 160e-f (II.1 52 P.) Ὅτι Γαλάταις ἔθος, ἡνίκ' ἂν (...) τοὺς αἰχμαλώτους. εἰ αὐτάρκειαν ἀσπάζηι, φιλόσοφε, τί οὐ τοὺς Πυθαγορικοὺς ζηλοῖς (etc.).


  2. 7 (v. 3) τοὺς suppl. Porson
  3. μιμουμένοις Nauck
  4. 10 (v. 6) μὴν et φιλολογεῖν Musurus: μὴ et φιλολόγων A
  5. 11 (v. 7) τε pro θ' A
  6. 12 (v. 8) ὑμῖν Jacobs ap. Schweighäuser: ὑγιῆ A; εὐθύ Sommerbrodt coll. fr. 691 N. τὴν πεῖραν εὐθὺς λάμβαν' εἰ κρείσσων ἔσηι
  7. 13 (v. 9) πρῶτον Wyttenbach (teste Pepp.); πρόσθεν Nauck: πρόθστον A; €προσθ τον€ scr. Olson
  8. 14 (v. 10) ἴδω Porson: εἴδω A
  9. 15 (v. 11) πραθήσεθ' Casaubon: παραθήσεθ' A.
Ἀθήν. 4, 160e-f

Στὴ συνέχεια πῆρε τὸ λόγο ὁ Μάγνος κι εἶπε: ὁ σ' ὅλα ἄριστος

Λαρήνσιος ἀπάντησε ἔξυπνα κι ὄμορφα σ' αὐτὸ τὸ λαίμαργο σκυλί

γιὰ τὸ φάκινο ψωμί. Ἐγὼ ὅμως κατὰ τοὺς Γαλάτες τοῦ Σώ-

πατρου ἀπὸ τὴν Πάφο (θὰ πῶ):

(στ. 1)   Ποὺ συνήθειά τους ἔχουν, ὅταν κάποια νίκη

            στοὺς πολέμους κατακτήσουν, στοὺς θεοὺς νὰ θυσιάζουν

            τοὺς αἰχμαλώτους· τοὺς Γαλάτες ἀκλουθώντας

            καὶ ἐγὼ νὰ κατακαύσω στοὺς θεοὺς εὐχήθηκα

(στ. 5)   ἀπ' τοὺς παραγραμμένους διαλεκτικούς μας τρεῖς.

            ἔχοντας ἀκούσει, ἔτσι, πὼς ἐσεῖς νὰ φιλοσοφεῖτε

            καὶ νὰ φιλολογεῖτε ἐπιλέγετε καὶ γενναῖα νὰ ὑπομένετε,

            τὶς πεποιθήσεις τὶς δικές σας θὰ ἐλέγξω,

            φωτιὰ βάζοντας πρῶτα· κι ἔπειτα, σὰν ψήνεστε,

(στ. 10)  ἂν κάποιο σας τὰ σκέλη νὰ μαζεύει πιάσω,

             σ' ἕνα Ζηνωνικὸ ἀφέντη σκλάβο θὰ τὸν δώσω

             γιὰ ἐξαγωγή, τὴ φρόνηση ἀγνοώντας1.,2

  1. Γιὰ τοὺς στ. 5 κἑ. βλ. καὶ Ἀθήν. Ἐπιτ. 160e-f (ΙΙ.1 52 P.) Ὅτι οἱ Γαλάτες συνήθειά τους ἔχουν ὅταν (...) τοὺς αἰχμαλώτους. Ἂν ἐπιλέγεις τὴν αὐτάρκεια, φιλόσοφε, γιατί δὲν προσπαθεῖς μὲ ζῆλο νὰ μιμηθεῖς τοὺς Πυθαγορικούς (κ.λπ.).


  2. [Οἱ Porson, Musurus, Casaubon, Jacobs, Kaibel, Nauck (βλ. R. Kassel, ZPE 128 [1999] 30) συμπλήρωσαν καὶ διόρθωσαν ἱκανοποιητικὰ τὸ κείμενο τῆς χειρόγραφης παράδοσης. Τὰ ἑρμηνευτικὰ προβλήματα ὅμως εἶναι πολλά. Βλ. κατωτ. σχόλ. στὸ χωρίο.]
Σχόλια: 

Τὸ μέτρο εἶναι ἰαμβικὸ τρίμετρο, μὲ πολλὲς ἀναλύσεις.

3. κόγχου: βλ. ἀνωτ. F3.5 (σχόλ. σ.λ. τὸν κόγχον).

5-7 (στ. 1-3). Τὸ κείμενο τῶν τριῶν αὐτῶν στίχων ἀποδιδόταν στὶς παλαιότερες ἐκδόσεις τοῦ Ἀθήναιου σ' αὐτόν, ἀντὶ στὸν Σώπατρο, στὸν ὁποῖον ἀποδόθηκαν σταδιακά (βλ. ΣΣ1 18 σχόλ. σ.στ.).

7 (στ. 3). <τοὺς> Γαλάτας μιμούμενος: ὁ ποιητὴς φαίνεται νὰ ἀφορμᾶται ἀπὸ τὴν ἐξόντωση ἑνὸς Γαλατικοῦ στρατιωτικοῦ ἀποσπάσματος ἀπὸ τὸν Πτολεμαῖο Β΄ τὸν Φιλάδελφο, τὸ 270 π.Χ., γεγονὸς ποὺ μᾶς βοηθεῖ στὴ χρονολόγηση τοῦ ἔργου. Βλ. ΣΣ1 17 μὲ σημ. 1 καὶ ἀνωτ. 185 κἑ.

Τὸ ἄρθρο τοὺς, ποὺ προφανῶς παραλείφθηκε στοὺς κώδικες γιατὶ συνέπιπτε μὲ τὴν τελευταία συλλαβὴ τῆς προηγούμενης λέξεως (αἰχμαλώτους), ἀποκατα­στάθηκε ἀπὸ τὸν Porson. Ἡ παρουσία του εἶναι ἀπαραίτητη, γιὰ μετρικοὺς τουλάχιστον λόγους.

12 (στ. 8). τῶν δογμάτων: ἐννοεῖ τὰ φιλοσοφικὰ δόγματα τῶν Στωικῶν, τοὺς ὁποίους φαίνεται νὰ παρωδεῖ ὁ Σώπατρος στὸ προκείμενο ἀπόσπασμα. Πβ. καὶ Ἑρμ. Κουρ. ἀπόσπ. 1 (ἀνωτ. 6 F1, μὲ σχόλια).

  1. Συμβολὴ στὴ μελέτη τοῦ Σώπατρου, , Ἀθήνα, (1984) a↑ b↑